“Tía Manuela: O estrés das abellas”. Luís Celeiro

28 Setembro 2023

Vai fuxindo, fuxindo do estrés e non atopa acougo. De mal en peor, a punto da desesperación, cunha enorme presión na testa e no corazón a mil por hora. O estrés non mingua, non se reduce e manca. Manca á xente, aos animais todos, ás plantas da horta e ás árbores dos arboredos. Un estudo científico publicado na revista Science Advances, refírese á relevancia do estrés na abellas e aos seus efectos negativos na polinización.
É como un “come cocos” que afecta aos seres vivos e deixa a xente sen fala e poida que sen respiración. É un mal capaz de convertese en praga e de matar, mentres segues vivindo con tal angustia. Son os nervios daqueles que están esperando algo que non chega. Ou polo menos, que non chega ata que esa tensión se vaia.
Ás abellas, non lles deixa traballar e, en consecuencia, ten efectos devastadores para a polinización, para o nacemento das flores, para o néctar e para o mel, aínda que sexa multifloral, como é a maioría do mel de Galicia.
Aquel labrego, que coida as leiras, as vacas, as ovellas, catro colmeas e un par de trobos, é sabedor de que o estrés contáxiase e pasa duns individuos a outros sen pensar que son homes, ovellas, abellas, gatos, cadelos, uces ou castiñeiros. O estrés da ama e o da cadela, o do xabaril e o do labrego é como un mal que se estende pola horta, polo monte e pola cidade, chegando aos parlamentos onde parlan os políticos, moitos deles moi contentos e comodamente asentados en cadansúa cadeira. Outros, os menos, preocupados e despeiteados, fuxindo da frescura do aire que vén de calquera lado.
Pero volvendo ao estrés das abellas, os investigadores fixeron estudos, sobre o terreo e no laboratorio, e chegaron á conclusións de que os campos electromagnéticos creados xunto a torres eléctricas de alta tensión, interfiren cos campos electromagnéticos terrestres que usan as abellas para buscar as flores e volver á colmea. As interferencias son patentes e negativas para a floración e para a produción do mel.
O estrés das abellas, desconcertadas e desorientadas debe ser analizado polos entomólogos para saber cantos e cales insectos polinizadores poden sufrir esas mesmas doenzas. Cantos serán? A ciencia seguirá traballando e os divulgadores irán falando e contando.
Eses cables de alta tensión, por onde sae a enerxía eléctrica que se produce en Galicia, orixinan problemas que aínda non teñen resposta. E, pasará o mesmo cos eólicos? A tía Manuela, neste caso, é contestataria, quere que se coñeza o efecto da acción antes de poñela en marcha, quere que se investigue e que se saiba o que está pasando e/ou pode pasar.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...