“Non está mal saber que protexéndonos, protexemos: para termos en conta” – Antón Luaces

03 Xuño 2026

Hoxe, mércores, temos un motivo para subir un grao o optimismo: o obxectivo é protexer o que nos protexe. E con este xogo de palabras que recolle un feito de verbas, poderemos entre todos facer realidade o que, polo de agora,  non é outra cousa ca un intento de mudar a realidade desa especie de mundo aparte (que non alleo) que habita entre as paredes dos centros médicos de atención primaria e todo o que integra a relativamente grande, inmensa vida dos hospitais que integran o SERGAS con tódolos seus defectos e virtudes.

“Protexamos o que nos protexe”, logo. E así iremos polo camiño do ben común, conscientes do que temos e do que estamos a tirar polos sumidoiros.

Porque hoxe entra en vigor un consello que é, á vez, unha demanda que só poden ser bos en tanto que, coma galegos, asumamos a nosa responsabilidade apegada ao feito de vivir nesta terra: tanto a poboación coma os profesionais tiraremos proveito de todo o complexo entramado sanitario da nosa terra que pagamos cos nosos cartos e que está – ou debera estar – a dispor de todos e cada un de nós. 

Como?. Por exemplo, anulando aquelas citas ás que non  poidamos acudir ou botando man do servizo de urxencias só cando en verdade o consideremos necesario e non, por exemplo, cando a compañía privada de seguros nos diga que vaiamos directamente a urxencias do SERGAS porque na súa consulta xa non teñen nada que facer. 

Si, para isto serve, en moitos casos, un servizo de urxencias hospitalarias que pagamos tódolos galegos para beneficio de bancos e outras entidades financeiras que se lucran da medicina pública-privada que dicimos se complementan na atención ao doente.

Durante o ano pasado realizáronse máis dun millón cen mil consultas das que os solicitantes destas non acadaron consulta por non teren acudido á cita preestablecida. 

É certo que as citas hospitalarias acostuman darse con moito tempo. E unhas veces por despiste e outras por esquecemento debido á demora, ás veces mesmo porque non se pode facer a través  da aplicación móbil, o caso é que a devandita atención queda sen prestar e o servizo EN AGARDA.

Outros artigos

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

+

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

+

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

Pepa Millán, a portavoz de Vox no  Congreso dos Deputados, xoga a, como mínimo, dúas bandas: ou se engana ou nos engana ao enxuiciar o que acontece estes días en Ceuta onde, desde os días 30 e 31 de xullo pasado vén falando da necesidade de expulsar da cidade autónoma...

+

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Axúdanlles moito máis aos estranxeiros que ás familias humildes da zona”. Observo como unha muller inmigrante, entregaba un cupón de alimentos, e saía do supermercado con dous carros repletos de comida, mentres que a unha veciña, sen apenas recursos, só lle dan unha...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.