“O goberno de Israel fai o que lle peta e manexa a política en Oriente Medio dos EUA” – Antón Luaces

02 Maio 2026

Non importa a nacionalidade, obvian os motivos polos que países terceiros manteñen en pé a necesidade de axudar a Gaza e castigan con duras accións militares a aqueles que contraveñen os seus plans de arrasar Palestina, Líbano, Irán e a quen se lles poña por diante. O Gran Israel ten raiceiras no presente e o inmediato futuro dun estado (Israel) conformado a consecuencia dunha guerra mundial (a segunda) na que, por mor dunha mente (a de Hitler) moi semellante á de Netanyahu, millóns de xudeus perderon a vida. Outros moitos milleiros de palestinos e dos países de Oriente Medio, pagan desde 1967 con sucesivas guerras aquelas mortes de xudeus e a decisión dos países aliados de recoñecer o estado de Israel pouco despois de rematada a II Guerra Mundial: Israel está a facer con Oriente Medio o que a Alemaña de Hitler fixera anos antes co pobo xudeu radicado en territorio alemá.

Manda e dcta, actúa con ou sen axuda dos Estados Unidos de América e, sobor todo, sen que o atolondramento do goberno Trump poña unha mínima oposición a ese vitimario no que se integran nenos, mulleres e inocentes civís que “pasaban por alí” cando alguén puxo en marcha a máquina da destrución total de boa parte da historia mundial. E Donald Trump semella ignoralo, por máis que o mundo pida e  chore polas vítimas. 

O Estreito de Trump -ata o de agora de Ormuz- é un referente, coa desculpa de que Irán pode dispor de armas nucleares, unha xustificación xa empregada en Iraq polos EUA. E ven de lle servir a Israel para que o seu exército, convertido nunha armada pirata desembarcara o venres nas costas de Grecia a 168 integrantes da frotiña internacional que, doutra volta, tenta levar axuda á poboación de Gaza. 

Entre estes trasladados a Grfecua non figuran un hispano-palestinom e unn brasileirfto acusados de seren sospeitosos de afiliación a organización terrorista, o primeiro, e de desenvolver actividade ilegal, o segundo. Ambos os dous serán trasladados por mar a territorio israelí para seren interrogados. 

Fracturas diversas, hematomas e outros vestixios notábeis falan nidiamente de malos tratos, algo que o goberno israelí pasa por alto ostensiblemente, malia saber que 34 dos detidos precisaron de atención médica.

Ata cando e por que as poboacións que integran o Oriente Medio teñen que se ver sometidas ao poder conxunto de dous países convertidos en xendarmes interesados no ser ou non ser desas terras que non son súas?.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...