Perdón, outra vez perdón”. Luís Celeiro

09 Novembro 2025

Vostedes, amigos lectores, paráronse a pensar algunha vez sobre a importancia de pedir perdón
Perdoe !señor, roubámoslle a carteira e gastamos os cartos que tiña. Perdoe, por favor!
Roubámoslle a documentación, as tarxetas de crédito, os billetes e as notas que gardaba. Todo vai
alá, no inferno ou no contedor ese grande do lixo seleccionado. Alá vai todo, todo o que tiña na
carteira esa de pel dourada, a carteira do mercado, da festa e da alborada.
Como escribía Concha Blanco, “o medo é libre”. Se lles contas aos netos ou netas o que ocorría
cando eras moza, morren de medo, asústanse de tal maneira que dificilmente poderán evitar o
tremor das súas pernas, das lámpadas de cada cuarto da casa, dos brazos ou das meixelas. O tremor
do medo é malo de aguantar, pero se é conveniente, escorréntase e axótase para seguir
tranquilamente gozando da liberdade, sen ataduras.
Queríamos falar de perdón e estamos con medo. Todos, ou moitos, teñen medo á inxustiza, ao
desorde e ao desamaño. Escorrentan ao diabro e corren cara a casa de moitos ou de ningún. O medo
está no medio da discusión, dos falares, da acción ou no medio da conversa. Se algo sae mal,
perdón! Non dicimos máis nada, pero imos co perdón na boca, por onde cómpre falar, reflexionar e
escoitar.
Os teóricos din que, se pides perdón, descansas. Parece que está demostrado que perdoar ten
efectos positivos na saúde emocional e física. Baixa o nivel de ansiedade e reduce
considerablemente a depresión e o estrés. Pida perdón, señora, e váiase tranquila. Despois, se pode,
devolva o que levou. Xa falaremos!
Enganeime e enganeite, sen máis, sen mala intención, sen querer, dixo Matías da Pedreira. E agora
que facemos, a onde imos? Perdón, amiga. Imos buscar unha solución. Se aparece, benvida! E sen
non a atopamos, que Deus nos perdoe. Perdón, si señor! A elegancia e a educación deben estar
sempre na punta da lingua. Se lle pregunta á psicóloga de cabeceira, diralle que é conveniente saber
estar, independentemente dos efectos da súa incorrecta acción.
A Tía Manuela emociónase co perdón e con aquelas persoas que o piden outra vez. Enténdeo dende
a perspectiva literaria, filosófica, teolóxica e psicolóxica, pero, con todo, defende, antes que nada, as
actitudes correctas e consecuentes. Sempre!

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.