O Museo do Gravado de Artes (Ribeira) acolleu este sábado 10 de xaneiro a inauguración da mostra Relatos do habitado, de Rosa García.
A cita contou coa presenza, entre outras/os, da alcaldesa María Sampedro e da responsábel de Cultura da Deputación, Natividade González.
A exposición Relatos do habitado, da artista Rosa García, convértese na primeira que amosa ao público o Museo do Gravado de Artes neste 2026; un ano especial para a institución museística que cumpre un cuarto de século. Un total de 37 obras divididas en tres series integran dita mostra que convida a reflexionar sobre o espazo convertido en lugar de refuxio e de memoria.
Durante o acto de apertura, a alcaldesa de Ribeira, María Sampedro, manifestou que as pezas “lévannos a pensas neses espazos que construímos e que nos constrúen como seres humanos, que nos fan sentir: seguridade, inestabilidade, pertenza… Penso que isto se pode exemplificar se rememoramos a nosa infancia; etapa que tamén nos define como persoas. Á nosa memoria virán imaxes de lugares que eran calma, alegría ou aventura, así como outros que non ocupan os nosos mellores recordos”.
A serie Impares aborda as formas de habitar un espazo dende as diásporas sociais, é dicir, facer un refuxio da nada.
Doutra banda, Domus Domina analiza a relación entre a muller e a casa, establecendo un diálogo entre o corpo e o espazo.
E Bosques e Mareas céntrase na memoria, no tempo, na inestabilidade e no espazo convertido en paisaxe que constrúe un territorio e a memoria vai modelando no seu movemento.
Pola súa banda, Natividade González salientou que este espazo cultural “non só acolle obra artística, senón que xera pensamento, reflexión e diálogo coa realidade contemporánea”, e explicou que a exposición presentada “non se limita a mostrarnos imaxes”, senón que propón “unha reflexión profunda sobre o espazo” e sobre como este se converte en lugar a través da experiencia humana, da memoria e da vida compartida.
Natividade González enfatizou que esta obra convida a pensar o espazo “non como algo neutro, senón como algo vivido”, no que accións como habitar, deshabitar ou cohabitar falan de movemento, tránsito e transformación constante. Segundo apuntou, esta visión conecta directamente coas políticas públicas que entenden a cultura como unha ferramenta para pensar o tempo presente e os territorios.
González lembrou que desde a área de Cultura da Deputación da Coruña se vén traballando cunha aposta polas políticas culturais de proximidade, que sitúan o territorio e a cidadanía no centro da acción pública, concibindo a cultura como un dereito e como unha ferramenta estratéxica para a cohesión social, o equilibrio territorial e a igualdade de oportunidades no acceso aos bens culturais.
Na súa intervención tamén fixo referencia á memoria colectiva como un eixo fundamental, ao considerar que se trata dunha memoria activa que constrúe comunidade, xera empoderamento e contribúe a crear autoestima colectiva nos lugares. Neste sentido, indicou que recoñecer o valor cultural dos espazos habitados permite fortalecer vínculos, activar participación e consolidar proxectos culturais con continuidade no tempo.
González pechou a súa intervención subliñando a importancia do Museo do Gravado de Ribeira como un espazo vivo de creación, reflexión e encontro coa arte contemporánea, así como o compromiso da Deputación da Coruña para facer posíbel proxectos culturais que se consoliden e cheguen á cidadanía, apostando pola cultura como ben común, como espazo de pensamento crítico e como ferramenta de cohesión social.
