Esta fin de semana, Madrid acollerá unha das citas políticas máis relevantes do ano, o Congreso
do Partido Popular. Un evento que, máis alá de ser un foro interno, representa unha oportunidade
para redefinir o proxecto político dunha forza chamada a ser alternativa real ao actual Goberno de
Pedro Sánchez. Porque se hai algo evidente no panorama político español, é a ausencia de
responsabilidade e seriedade nas filas da que un día foi coñecida como a ben chamada coalición
Frankenstein, que hoxe continúa ocupando a Moncloa.
O actual Executivo leva anos prometendo á mocidade un futuro mellor. Anúncianse medidas a
bombo e prato, estratexias con grandes nomes, plans de choque que nunca chegan e mesas de
diálogo que non conducen a ningún lado. Pero, unha vez apagados os focos e micrófonos, a
realidade é outra: precariedade, falta de vivenda, salarios baixos e unha sensación xeralizada de
abandono institucional. Moitos ministros semellan máis preocupados por rebatir titulares, atacar á
xudicatura ou aburrirse ata a saciedade en X —Twitter—, que por traballar en políticas públicas
efectivas. Hai anuncios que realmente son grandilocuentes, pero os resultados… invisibles.
Neste panorama de incerteza e fatiga cidadá, o Partido Popular emerxe como a única forza
política con capacidade real e contrastada para ofrecer unha alternativa de goberno solvente. Non
se trata só de liderar as enquisas ou de contar con dirixentes experimentados e preparados,
senón de asumir con responsabilidade o reto de devolverlle estabilidade institucional, rigor e
proxecto a un país que leva demasiado tempo atrapado na improvisación e na polarización. O PP
demostra ter a mirada posta na xente, nas súas preocupacións diarias, e moi especialmente nas
novas xeracións, que levan anos sufrindo as consecuencias dun Goberno máis preocupado pola
retórica que pola realidade.
No Congreso de Madrid abordarase unha cuestión clave: a reafirmación dos principios e valores
que historicamente definiron ao Partido Popular como unha forza seria, moderada e de goberno.
Nun momento de inestabilidade política e deterioro institucional sen precedentes, é máis
necesario ca nunca recuperar a esencia dun proxecto baseado na responsabilidade, na defensa
da liberdade individual e no compromiso do interese xeral. E dentro desa reflexión sobre o rumbo
do partido, tamén debería ocupar un lugar destacado a necesidade de reconectar coa mocidade,
incorporando as súas demandas ás prioridades da axenda política.
Exemplos de que hai un cambio de fondo xa hai tempo que se deixan ver. A deputada nacional
Noelia Núñez representa ese novo aire dentro do partido: comprometida, próxima e centrada nas
necesidades reais da xuventude. Na mesma liña, Paula Prado en Galicia reivindica, con firmeza e
determinación, políticas reais fronte á propaganda do Goberno de Sánchez. Así o demostrou
recentemente, poñendo o foco sobre as carencias das políticas xuvenís do Executivo e
reclamando medidas efectivas para garantir o emprego, a formación e o acceso á vivenda para os
máis novos.
O Congreso do PP pode e debe ser o punto de inflexión. Un espazo para consolidar liderazgos,
redefinir propostas e lembrar que gobernar non é facer propaganda nin aproveitarse das arcas
públicas, senón aplicar o poder de xeito responsable e de maneira que se traduzca en decisións
valentes e atinadas. A mocidade necesita respostas, non máis polarización. E o Partido Popular,
se sabe escoitar e actuar, pode ser a esperanza que moitos levan tempo agardando
Porque o futuro non se debe improvisar e tampouco pode seguir nas mans de quen só pensa no
seu presente.
“José María Fonseca Moretón, el vino como bandera y Galicia en el corazón”. Javier García Sánchez
Los caldos gallegos alcanzaron en él la máximadimensión mundial llegando a mercadosinsospechados. Solo a un genio como él se le pudo ocurrirconvocar un concurso de cartelismo para dar aconocer el caldo que contienen las botellas deTerras Gauda. De este modo evocaba a...



