O cadáver dun veciño da Pobra leva tres meses esperando a ser enterrado

19 Abril 2024

Cipriano, un veciño da Pobra do Caramiñal de 61 anos de idade, apareceu morto nun edificio da rúa do Ribeiro a finais do mes de xaneiro. O cadáver foi trasladado ao Instituto de Medicina Legal de Galicia para practicarlle a autopsia. Dende aquel día pasaron tres meses e o cadáver continúa nunha cámara frigorífica do Imelga, porque os seus familiares desentendéronse del. 

Unha veciña di que se fose unha persoa importante non pasaría isto; di que lle dá pena e que non entende porque non se fixeron cargo do enterro.

A maioría das persoas coinciden en que é inhumano e moi triste que aconteza algo así. Unha muller di que no faría iso e que aínda que non fose un familiar directo intentaría todo o que fose para enterralo. Outra veciña di que na súa familia pasou algo semellante e o Concello fíxose cargo do sepelio. 

Non lle falta razón, nestes casos a lei di que é o Concello quen debe asumir os gastos do enterro. Foi o que lles comunicou o xulgado de Ribeira aos servizos sociais do consistorio pobrense o 11 de marzo. Dende o Concello aseguran que non lles consta este requirimento xudicial; din que souberon do caso pola prensa. Mentres tanto, o cadáver de Cipriano permanece na sede do Imelga esperando que alguén se encargue de darlle sepultura.(TVG)

Outros artigos

Xoves regresa o sol e sobe a temperatura

Galicia irá quedando durante o xoves baixo influencia anticiclónica. Con esta situación, agárdanse bancos de néboa matinais en zonas de interior, que darán paso a ceos con poucas nubes en xeral. As temperaturas mínimas terán un lixeiro descenso, mentres que as máximas...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“El Estado soy yo”. Manuel Dominguez

“El Estado soy yo”. Manuel Dominguez

 Es una frase apócrifa que Luis XIV de Francia habría pronunciado el 13 de abril de 1655 ante el Parlamento de París, a los dieciséis años de edad No obstante, tal frase no consta en las actas de las reuniones del Parlement, por lo que se duda que tal anécdota...