“Sánchez y la trampa de Tácito”. José Antonio Constenla

06 Xuño 2023

Una de las enseñanzas que obsesiona a algunos políticos es la “trampa de Tácito”, que toma su nombre de las famosas Historias de este senador romano, y en concreto de su relato sobre el emperador Galba, sucesor de Nerón.
Significa esencialmente que la credibilidad y la confianza del pueblo son la fuente de legitimidad existencial de un gobernante y que, una vez que las ha perdido, da igual cualquier cosa que diga o haga porque siempre será sospechosa de contener una mentira o un propósito malvado.
La trampa de Tácito se cerró sobre Pedro Sánchez el 28 de mayo y arrastró al PSOE a la mayor pérdida de poder territorial de su historia. Los votantes castigaron duramente a los dirigentes socialistas locales y regionales por temor a que su voto fuese considerado un apoyo tácito al presidente y a su estilo
político basado en la falsedad, la voracidad institucional, la polarización y las alianzas temerarias. Pese a todo, Sánchez no tira la toalla y su arenga frentista la semana pasada a sus diputados y senadores puso de manifiesto que nos espera una campaña sucia a todo o nada.
El balance de gestión social-podemita sólo merece un calificativo: fracaso. Sus políticas no han creado entornos de estabilidad y se han caracterizado por una irresponsable expansión del gasto, financiado con una brutal subida de impuestos y una deuda insostenible. Esto se ha acompañado de un creciente intervencionismo de los mercados, lesivo para asignar los recursos de manera eficiente, fomentar la innovación y elevar la productividad. Tampoco ha mejorado la suerte de los más desfavorecidos. La tasa de paro dobla la media europea y el número de personas en riesgo de pobreza es de los más altos del mundo desarrollado.
Esta radiografía no es catastrofista, sino el reflejo de una realidad catastrófica que el Gobierno se empeña en ocultar con datos de escasa credibilidad, cuando no claramente falsos. La economía se asienta sobre arenas movedizas que ocultan bombas de relojería cuyo estallido es sólo cuestión de tiempo. La oposición ha de alertar de la gravedad del momento, porque cuando llegue al gobierno deberá, quiera o no, adoptar medidas severas para hacer posible la recuperación de la economía cuando el espejismo de la coyuntura se desvanezca. Además de afrontar las movilizaciones promovidas por la izquierda ante cualquier iniciativa reformista por modesta que sea.
Reivindiquemos una política de verdad y verdades, basada en la ética, la razón y las ideas, donde el sentido de Estado y la capacidad para el acuerdo sustituyan al tacticismo y al cortoplacismo. Esto es lo que merecen, necesitan y reclaman los ciudadanos, no lo que practica Sánchez, pactando con la extrema izquierda y los herederos de ETA, o calificando de derecha extrema y trumpismo a quienes encarnan la oposición legítima.
Llevamos años pidiendo a ese señor, de ademanes chulescos de pistolero del Oeste, que se vaya, por tanto, votar es muy importante, mucho. Por ello las elecciones del 23-J son decisivas para el futuro de nuestra maltrecha democracia liberal y de su economía de mercado. Dejémonos de excusas (es verano, hará calor…). Votemos, como sea y desde donde sea, por correo o presencialmente, pero votemos. Y a Pedro Sánchez le diría que cuidadín, porque insultar la inteligencia de los votantes sale más caro que mentirles.

Outros artigos

“Rairiz de Veiga” – Xosé González Martínez

O próximo día 25, despois da misa dominical, ás 11.30 horas, celebrarase na parroquia de Rairiz de Veiga, do homónimo concello ourensán da Limia, un acto promovido pola Asociación de Funcionarios-as para a Normalización Lingüística encadrado na iniciativa En galego,...

+

“Manuel ¿para qué sirve la música?”. Manuel Dominguez III

Manuel ¿para qué sirve la música? ¿Te podrías imaginar un mundo, la vida sin música, podrías vivir en ese mundo? Te imaginas ir al campo, y que faltase ese cantar del Mirlo o del Jilguero, que el silencioso fuese, tal silencio que hasta faltase el ulular del viento....

+

“Pensando nun futuro mellor”. Luís Celeiro

“O mellor está por chegar” é unha expresión que se lle atribúe a aquel recoñecido poeta inglés,Robert Browning (1812-1889), que tantas veces reflexionou sobre o sentido da vida, o paso dotempo e a vellez das persoas e das cousas. Sobre a esperanza no futuro, que vén...

+

“Un jarro de agua fría” – Manuel Domínguez

La pregunta me cayó como un jarro de agua fría. ¿Mamá tú también te vas a morir? El abuelito, para él era dios, era todo, era su mejor juguete, le adoraba, pero un día el abuelo marchó, ya nunca más jugarían juntos. La pérdida era dolorosa, y si perdiese a su mama,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Pasaba por aquí, da man de Tanxugueiras” – Antón Luaces

“Pasaba por aquí, da man de Tanxugueiras” – Antón Luaces

Hei confesar -e confeso- que o canto do grupo galego Tanxugueiras ten para min, que gozo coas boas voces no eido musical, un atractivo moi especial. Particularmente a canción titulada "Pasaba por aquí", interpretada en castelán, que non é propia delas senón de Luis...

“La gente”. Mario Clavell

“La gente”. Mario Clavell

En mis tertulias oigo generalizaciones tales ‘la gente escapa de Compostela’ o ‘la gente está hasta el gorro de Pedro Sánchez’ …  ¿Quién es la gente’?, ¿la sociedad?, ¿la nación?, ¿toda la nación?, ¿la colectividad, la humanidad? ‘La gente’ es demasiada gente y...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.