Hoxe e o Día da Nai Terra.
No ano 1855, o xefe indio sioux Sealth pronunciou un discurso dirixido ao home branco, no que expresaba a filosofía do seu pobo: “A terra non pertence ao home; o home pertence á terra”.
E así é, aquí nacemos, aquí vivimos e aquí descansaremos nunha eternidade eterna, se é que un día isto non ten fin.
O planeta Terra está enfermo, camiño a entrar na UCI.
Hai quen dixo que a próxima guerra era pola auga, conflitos xa hai.
O 7 de decembro de 2020, o índice Nasdaq Vailles California Water Index comezou a cotizar en bolsa.
É alarmante a situación.
Habería que reducir o crecemento, pero países que están en vías de desenvolvemento dirán, nós estamos a crecer vostedes xa contaminaron e creceron.
Se un político como mostra a imaxe superior recolle da beira do río uns plásticos para ensinar a contaminación e logo tira os plásticos ao río, que do río irán á mar, se eses son os nosos políticos que clase de defensa ecolóxica nos agarda.
Os países máis poboados e industrializados do mundo encabezan a lista dos países que lanzan máis emisións de CO2 á atmosfera do mundo. Polo que os tres países que máis CO2 emiten son: China, Estados Unidos e India.
Pódeselle pedir a estes países reduzan a súa contaminación e reduzan o seu crecemento, por pedir pódeselle pedir, pero faríannos caso, absolutamente non.
A cobiza, non ten parangón.
O home é o peor inimigo do home, como colectividade estamos a suicidarnos, hai que transformar o sistema, non é válido, non, non é válido, polo menos para min a teoría “pago por contaminar, dereito a contaminar se pago a sanción por iso”.
Temos que educar.
Un avó plantaba unha maceira, e o neto dille: “Avó para que plantas a maceira se as túas nunca serás quen de vela, nunca lograrás comer o seu froito”, ao que o avó responde: “As mazás que hoxe comes ti, alguén as plantou pensando en ti”.
Quen goberna ten que cambiar o seu pensamento, pero desde o pedestal da súa posición, difícil labor.
Os políticos pensan nas próximas eleccións, os estadistas nas próximas xeracións.
“Hai homes que loitan un día e son bos. Hai outros que loitan un ano e son mellores. Hai quen loita moitos anos, e son moi bos. Pero hai os que loitan toda a vida: eses son os imprescindibles.” Bertolt Brecht.
