“Tía Manuela: A Taxista que os levaba”. Luís Celeiro

27 Abril 2022

Era discreta, silenciosa e traballadora. Coidaba da casa, das fillas, da nai e dos sogros; despois dos xenros, netos e netas. O seu cónxuxe andaba no mar e cando viña á terra volvía ao mar, onde traballaba de noite e de día, como traballaban e traballan os mariñeiros pescadores, eses que apartan á morte a patadas ou con suspiros que cruzan o océano e que se escoitan de noite e de madrugada en calquera das ribeiras.
Cos cartos do mar compraron un Seat 1500 de segunda man e ela, aquela muller dona de seu, aprendeu a conducir e pagou o carné tamén cos cartos do mar. Foi a primeira taxista que coñeceu a veciñanza. Era tan traballadora como tódalas outras mulleres do seu lugar, como todas as mulleres humildes, como eran as náis dos obreiros, dos mariñeiros, dos labregos e dos traballadores.
Levaba aos pasaxeiros a modiño, devagar ía a onde a chamaban, as máis da veces, a xunto do médico e cando chegaban os mariñeiros, con prezos especiais, ía co seu marido levalos ás súas casas. Era a taxista do mar, á que lle cantaban os poetas en cada parada, en cada praza e en tódolos pobos por onde andaba.
Amaba a igualdade e defendíaa, loitaba pola liberdade e traballaba para vivir e para que as súas fillas estudaran e fixeran carreira. A escola, a aprendizaxe e a formación eran para ela incuestionables, tan necesarias como o pan do almorzo. Sen ministerio, sen gabinetes de apoio e sen demagoxias, naquela época, cando ela era moza, todos sabían que para fuxir da opresión e da escravitude era necesario abandonar a submisión. Igual, exactamente igual, que hoxe.
Agora, o taxista é un dos seus netos, un home feito e dereito, con espírito de rebeldía herdado e mirando de centrar o pensamento en algo que non sexa recontar os días que faltan para as vacacións. A avoa é quen fai o xantar e quen se encarga de recordar cada día aquelo de que, como dicía Victor Hugo, “a primeira igualdade é a equidade”.
Nisto participa tamén a Tía Manuela, consciente de que unha sociedade non pode ser libre se non hai igualdade e para a igualdade non se precisan tantas estruturas administrativas ou gobernamentais senón vontade e sentido común, educación e respecto duns aos outros. Volver a vista atrás pode axudar para andar seguros cara un mundo máis xusto, polo tanto con maior igualdade e con máis liberdade. Imos ver!

Outros artigos

“España no va como un cohete”. José Castro López

La Comisión Europea eleva al 2,1 por cien el crecimiento del Producto Interior Bruto(PIB) en 2024, cuatro décimas por encima de pronósticos anteriores, prevé que Españacumplirá el objetivo del 3 por cien del déficit que exigen las reglas fiscales, espera quecontinúe...

+

“El Estado soy yo”. Manuel Dominguez

 Es una frase apócrifa que Luis XIV de Francia habría pronunciado el 13 de abril de 1655 ante el Parlamento de París, a los dieciséis años de edad No obstante, tal frase no consta en las actas de las reuniones del Parlement, por lo que se duda que tal anécdota...

+

“No cárcere” – Xulio Xiz

Como membro dunha sociedade democrática, con poderes básicos, forzas executoras, leis que marcan reglas de xogo, presunta igualdade de oportunidades e plena integración en Europa, calquera de nós corre perigo de pechar os ollos e coidar que vive nun mundo camiño da...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Toda la noche remando…”. José Castro López

“Toda la noche remando…”. José Castro López

Es difícil saber si la derrota de los partidos independentistas catalanes generó en susdirigentes, además de decepción, más frustración que reflexión, pero ese veredicto delas urnas evoca el dicho popular “toda la noche remando para morir en la orilla”.Después de...