Ignacio Lens: “A escritura será sempre unha maneira de evadirnos dos problemas”

Ante a adversidade, creación. Este lema ten especial significado nestes tempos de pandemia e cobra aínda máis forza no traballo literario do ribeirense Ignacio Lens Sarasquete, quen plantou cara a unha longa serie de “anos duros” co descubrimento, tardío pero benvido, da poesía. Froito desta paixón xurdiu Versos Diversos e agora está a piques de ver a luz Universos. Falamos con Nacho para que nos adiante cousas do libro e nos recorde ate que punto a alma de cada quen pode atopar acougo e tranquilidade no acto de crear, mesmo no medio dun ano tan convulso como o que vimos de deixar atrás.

P-Nacho xa non es un debutante nisto da literatura, e hai xa máis de tres anos, se non recordamos mal, que te vimos lanzándote á edición co libro de poemas e reflexións Versos Diversos. Ou sexa, que debutaches en 2017 no ámbito da publicación, pero o formigo da escritura é seguro que che veña de antes. Cando comezaches a escribir e por que motivo?

R-Comencei a escribir xa hai uns dez anos nun blog que aínda existe e de vez en cando público algo nel. Claro que agora público poesía (creo que xa non sei escribir de outro xeito).

P-Como foi a acollida de Versos Diversos? Quedaches satisfeito da túa irrupción no ámbito das letras?

R-A acollida de Versos diversos foi moi boa e superou as miñas expectativas. Claro que tamén tivo moito que ver o facer unha presentación como se fixo.

P-Hai uns días adiantáchesnos que estás preparando un novo libro. Cóntanos algo del, do titulo e de a que responde, da súa orixe e do que nos ofreces nas súas páxinas…

R-Si, xa teño o segundo libro, co título Universos e xa está en “fabricación”, e espero telo nas mans, mais ou menos o vinte de xaneiro. Debido a carga de traballo da imprenta, non puido estar antes como era a miña intención, para telo dispoñible para estas festas do Nadal. Eu levarei algúns exemplares a un par de librerías de Ribeira e Santiago. Pero tamén pódese mercar por Internet nos seguintes enderezos:

· https://libros.cc/Universos.htm

· https://libros.cc/librerias.php

· En Amazon https://n9.cl/u0y4s

E en canto a facer presentación, co asunto da pandemia e tal como están as cousas, é un pouco arriscado. Así que decidín sacalo e despois xa verei.

P-É moi complicado publicar unha obra literaria, a día de hoxe, dende a independencia e a liberdade creativa nas que sabemos que traballas?

R-Si, é moi complexo, sobre todo para os que non somos coñecidos ou non temos un recorrido no asunto. Basicamente temos que autoeditar da man dunha editorial que che corrixe o texto, fai a maquetación e pon o libro nas librerías, previo pago de moitos cartos. Pero, paga a pena!

P-A quen te gustaría adicar esta nova obra que nos presentas? Falamos por unha banda das túas principais influencias creativas directas (eses autores, músicos e artistas máis ou menos consagrados dos que todas e todos temos un recordo especial), pero tamén da xente máis anónima, de lectoras e lectores que te puideron regalar o libro axeitado no intre axeitado, ou que te puxeron a canción indicada no momento indicado, ou persoas que te inspiraron e te animaron a seguir esta senda….

R- Bueno o libro adícollo sobre todo á miña familia e aos meus amigos, e a todos eses autores de cabeceira: Galeano, Benedetti, Lorca o Neruda, que ao longo do tempo fun lendo. Con todo, direiche que nunca se me pasou pola cabeza que acabaría escribindo poesía, aínda que sexa “poesía canalla” como a min gústame chamala.

P-É o impulso artístico e creativo que levamos dentro (a poesía, a literatura, a música, a fotografía) un antídoto contra os embates que recibimos da realidade?

R-Claro, é e será sempre unha forma de evadirse dos problemas, entre outras moitas cousas. Estes anos foron bastante duros pra min e escribindo foi onde me atopei mais cómodo. É un xeito de esquecer o que nos produce inquietude ou nos fai sufrir e ocupar o día.

P-Meténdonos en faena, fálame en detalle das cousas que podemos atopar en Universos

R-É un libro de “poesía canalla” cuns cantos ingredientes de nostalxia, humor e de facer balance de experiencias vividas. Na introdución dise que é “un repaso á vida e aos mellores momentos; que se intercalan con reflexións sobre as cousas cotiás, o amor, a sensualidade e a escritura”. Unha das cousas que quixen facer foi conectar cos lectores e lectoras, a fin de contas escribir debe parecerse moito a abrir ante os demais un camiño directo cara a túa alma. A editora de Vadeletras, María Antuña, destacou que a experiencia de ter lido o libro valeulle entre outras cousas, mira ti por onde, para sentir como alguén describía un momento especial da súa vida. Este era un dos meus obxectivos.