“Un segundo buque quimiqueiro ameaza as costas galegas nun ano”. Antón Luaces

28 Novembro 2020

Vai un ano, o quimiqueiro Blue Star, de 128 metros de eslora e bandeira de Malta, embarrancou na costa coruñesa das Mirandas, no concello de Ares. O accidente producíuse o 22 de novembro de 2019. Ficou nas rochas nas que “encamara” ata o 10 de decembro. E pouco antes das tres da tarde deste sábado, a costa galega volveu sentir de preto o medo a que, cando menos, poidera repetirse a mesma circunstancia pola presenza en augas desta Comunidade Autónoma  do buque quimiqueiro panameño Sucran-C, ó que daba remolque cara o porto exterior de Punta Langosteira, no concello coruñés da Arteixo, o buque comercial ruso Spasatel Demidov. Cando faltaban doce minutos para as tres da tarde de onte, sábado, o quimiqueiro con pavillón de Panamá quedaba atracado no xa citado porto de Langosteira, após realizar unha dificultosa navegación de 150 millas.
Ata a chegada do práctico do porto exterior, o quimiqueiro Sucran-C, de 99,8 metros de eslora e unha carga de etanol (composto químico coñecido tamén como alcohol etílico que pode entrar en efervescencia a unha temperatura de 78,4 graos centígrados) do que tiraba o remolcador ruso, contou coa colaboración ata o seu atraque en Langosteira do remolcador español Ibaizábal Nueve, con base no porto da Coruña, que zarpou ó seu encontro ao ter coñecemento de que rexistraba un incendio dende o luns pasado en augas británicas. Este incendio motivou que o quimiqueiro quedara ao garete, xa que logo o buque estaba sen máquina e a 150 millas ao norte da costa galega.
O armador do Sucran-C  dispuxo o día 24 a contratación do remolcador ruso, ao que se uniu, como queda dito, o tamén remolcador Ibaizábal Nueve

Os labores de seguemento desta operación de remolque foron seguidos desde a entrada dos buques en augas españolas polo centro zonal de Salvamento Marítimo de monte Enxa (Porto do Son) e o centro da Coruña. Foi mobilizado tamén o remolcador SAR Gavia por se fose necesaria a súa intervención, pero esta non chegou a producirse. Agora serán os técnicos os que determinen  as accións a levar a cabo para a posta en servizo novamente do quimiqueiro.

Outros artigos

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un poeta llamado Sémper”. Xosé Antonio Perozo

“Un poeta llamado Sémper”. Xosé Antonio Perozo

El mimetismo positivo del correligionario con el líder es un fenómeno en desaparición. Puede ser debido a dos circunstancias. Una, la falta de carisma de la mayoría de los dirigentes políticos de nuestros días. Dos, la proliferación y diversificación de sus presencias...

“Mi Buenos Aires querido…”. José Castro López

“Mi Buenos Aires querido…”. José Castro López

Mientras escribo suena “Mi Buenos Aires querido” en la voz de Carlos Gardel, elinmortal interprete del tango, la expresión artística única que refleja la identidad deArgentina y de su gente.Mi primera noticia de Buenos Aires se remonta a la ya lejana infancia cuando...