“Ti formas parte da natureza, en terra deixa só as túas pegadas e no mar o teu ronsel”, este foi un lema utilizado polo Ministerio de Agricultura e Pesca, e que desgraciadamente está de plena actualidade, para trasladar á cidadanía un decálogo de consellos para acabar ou polo menos minorar o problema global que supón os lixos mariños.
Os datos son arrepiantes e converten aos lixos mariños nun problema tan importante como o propio cambio climático. Hai unhas 10 toneladas de lixos que chegan anualmente a mares e océanos, con predominio dos residuos de plástico. Tristemente o 20% dos lixos mariños é o resultado de actividades no mar tales como a pesca e o transporte marítimo. As consecuencias son evidentes, con máis dun millón de aves mariñas e 100.000 mamíferos mariños e tartarugas que morren cada ano por enredo ou inxestión dos lixos.
Tampouco podemos esquecer que o 80% dos lixos mariños teñen a súa orixe en terra. Os residuos abandonados son arrastrados polo vento e a choiva, aínda que vivamos a moitos quilómetros terra dentro. O que lanzamos polo WC pode acabar no mar formando parte deste tipo de lixo.
Aos profesionais do mar e da pesca recreativa habería que lembrarlles que hai que ser coidados cos aparellos, pois se caen ao mar, os animais mariños poden quedar atrapados entre cabos e sedelas ou inxerir os anzois. Así como tamén cando se navegue non hai que tirar os residuos á auga, hai que recollelos e ao regresar a porto depositalos onde corresponda.
A solución principal, segundo o Goberno así como as diferentes entidades ecoloxistas ambientais, reside en previr que ocorra e non só en limpar. Os custos de limpar as praias e océanos asumímolos todos e non se poderán dedicar a outras necesidades fundamentais para a sociedade.
