En moi contadas ocasións pode decir o sector pesqueiro que os tempos son os máis axeitados. E os actuáis non convidan, nen moito menos, á expansión persoal ou empresaria. Máis ben todo ao contrario, porque cando non é a escaseza de cotas de pesca, ven ser a suba imparable do prezo do combustible.
Pois ben, este é o momento no que se pode decir aquilo de “eramos poucos, e pariu a avoa”. Porque xunto coa redución de cotas de pesca no caladoiro nacional Cantábrico Noroeste e, en xeral, nos que dependen da Unión Europea, temos o incremento día sí e día tamén -con escasos descansos para a mínima recuperación- dos presos do gasóleo pesca, que pasou de ser “subvencionado” (segundo as organizacións ecoloxistas) a ser a principal rémora para u sector que, no que atinxe a Galicia, é fundamental.
A maior abundamento, os pequenos e medianos transportistas aportan (sen mala intención para co sector pesqueiro) una folga que deixa valeiros os mostradores das peixarías e man sobre man aos peixeiros.
Que facer?.
O de sempre: virar os ollos cara ao Goberno e esixir a este que adopte medidas para poñer solución a un tan grave problema como é contemplar os barcos amarrados e aos cidadáns demandando peixe que levar á boca.
A papeleta non ten doada solución porque o Goberno non pensa reducir os impostos que gravan -e de que xeito- o prezo final do gasóleo pesca. Tampouco vai, é case seguro, incrementar a redución que se aplica a este combustible, medida que tamén é de aplicación ao transporte por estrada. Europa quere pero non da o paso avante para unificar espazos común de submnistración do combustible necesario. E, por se fora pouco, a invasión de Ucraína por parte de Rusia tampouco abre expectativas moi favorables a una saída que permitan una pronta recuperación para aqueles que, nestes momentos, están a sentir os efectos menos desexados.
En contato coa UE, o ministerio ten de Agricultura, Pesca e Alimentación tentará o vindeiro luns acadar una resposta coordinada a nivel comunitario que poda ser asumida polo Consello de Ministros de Agricultura e Pesca para poderen avanzar na adopción de modelos de compensación no posible dos incrementos dos custos de producción. Trátase, como é sabido, de aplicar medidas a través do Fondo Europeo Marítimo e de Pesca e do máis actual Fondo Europeo de Pesca Marítimas e Acuicultura para, así, poder proporcionar apoio aos operadores polo incremento dos custos adicionais e garantir deste xeito o mantemento da actividade da frota pesqueira española e comunitaria.
Non vai ser tarefa doada, e menos coa folga do transporte por estrada, que con contribúe nin o máis mínimo a solucionar o problema.
