“E veu. Daqueles pos, estas lamas” – Antón Luaces

21 Outubro 2026

O Sur de Europa, todo está no Sur: España foi a primeira, Francia a segunda e Italia a terceira. E todo parte dunhas protestas cidadáns que se xustifican nos baixos salarios laborais, nos altos/altísimos prezos do alugueiros das vivendas e a inseguridade ou precariedade das pensións dos xubilados, entre outros aspectos cotiáns da vida cidadá. O Sur de Europa non está conforme co devir da existencia da maior parte dos seus habitantes, aínda que a resposta a tal situación está a ser moi distinta.

O detonante en España foi o prezo dos alugueiros das escasas vivendas que, en teoría, poderían ser accesíbeis para a maior parte da xuventude e os traballadores e que, na realidade, só benefician aos rentistas. O desafiuzamento obrigado de persoas con alugueiros ao seu cargo sen ter en conta as condicións en que quedan as mesmas unha vez que intervén (por orde xudicial) a Policía Nacional -non sempre de xeito xustificado- no seu desaloxo, mobiliza a unha cidadanía que entende que a suba de alugueiros non está xustificada e nen sequera as condicións das vivendas estean acordes co importe dese alugueiro que se leva arredor do 75% da pensión dun xubilado, o 90% do salario da xente nova e que conduce a uns e outros a se integrar en colas de veciños que agardan unha axuda de entidades que existen de puro milagre para que eles podan subsistir.

Os salarios non permiten vivir e menos se quen paga un alugueiro ten familia ao seu cargo. A protesta, polo tanto, está xustificada: traballas e non podes vivir; levas a protesta á rúa e intervén a policía. Que facer?.

En Francia, centos de detidos e feridos nos enfrontamentos entre veciños e policías, asaltos a centros comerciais, incendios de vehículos e carencia de xustificación destes actos. En Italia, máis do mesmo e unha decisión gobernativa de estender aos menores de idade a detención preventiva e a tipificación como delito da participación violenta nas protestas. 

Estamos tolos, ou?.

O Sur. Sangue quente ou simplemente necesidade de levar a protesta á rúa porque non é o pobo quen máis ordena?. 

Si: daqueles pos estes lodos. 

Así nos vai. E como nos irá a partir de 30 de novembro?

Outros artigos

“A lei é para todos… salvo para algúns?” – José Luis Calo

Hai case oito séculos, as Sete Partidas de Alfonso X pretendían establecer unhas regras comúns para ordenar a sociedade. Hoxe vivimos nunha democracia con leis e mecanismos de control, pero segue vixente unha pregunta fundamental: de que serven as normas se quen debe...

+

“Indefensión frente a la nesciencia”. José Fernández Lago

Soy un ciudadano de a pie, que no entiendo el organigrama gubernativo. Cierto que me siento con el derecho de considerar que los que ostentan algún tipo de cargos deberían tener los estudios oportunos, y no simplemente facilidad para comunicarse entre ellos y para...

+

“Sánchez y la fuerza del amor” – José Antonio Constenla

Hay amores que mueven montañas y otros que, a juzgar por lo visto en Fuenlabrada, aspiran a mover algo más delicado: la opinión pública. Pedro Sánchez y Begoña Gómez se besan, bailan y se dedican un “Que lo escuchen, te quiero” ante los asistentes a un mitin del PSOE....

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La protesta de los estudiantes franceses”. José Castro López

“La protesta de los estudiantes franceses”. José Castro López

Francia convive cada cierto tiempo con pequeñas revoluciones o estallidos sociales que,aunque comparten escenarios, responden a causas diferentes. Recuerden la revoluciónde Mayo 68 de la que Daniel Cohn-Bendit, uno de sus líderes, dice que entonces losjóvenes eran...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.