Cáusame alarma e tremendo malestar a falta de sensibilidade social.
Nestes días en que nos felicitamos todos unha vía telefónica, outros por Internet, pero eu quixera facelo con máis calor humana, quixera enviar unhas postais de Nadal, escritas da miña propia man, non a frialdade dun computador, quixera usar a miña estilográfica e imprimir en tinta os meus desexos de felicidade, de paz e ben, pero resulta que en dúas librarías do Barbanza, non teñen postais de Nadal.
Talvez, non as encarguen por falta de vendas, e non as repoñen, o que me causa desacougo, isto indica que talvez a xente non se saúda ou se saúda a través de tecnoloxías sen fíos, talvez reciban unha mensaxe ilexíbel, onde tres vocais e catro consonantes sexan bastantes para expresar un sentimento.
Os chineses entenden a palabra crise como oportunidade.
Así pois crear as postais eu mesmo cos lapis de cores, hai anos facer isto deume moitísima sorte, agora regalar saúdos e arte, todo xunto e ao mesmo prezo, só espero atopar selos na oficina de correos, seria tráxico escoitar unha resposta negativa.
Pregúntome cando foi a última vez que escribiches a man, lembras o cheiro da tinta, Parker, Pelikan, Waterman, escribir a man é tan inusual, que até parece un agasallo, así o sinto eu.
