O Secretario Xeral da ONU sinalou que “a igualdade das mulleres e as nenas constitúen tamén un imperativo económico e social. Ata que non se logre liberar ás mulleres e as nenas da pobreza e a inxustiza, todos os nosos obxectivos – a Paz, a seguridade, o desenvolvemento sostible – correrán perigo”. Mentres tanto quedan
gobernantes que se atreven a dicir publicamente cantidade de estupideces
entre elas que, “as mulleres deben ocultarse os seus cabelos porque exercen atracción erótica sobre os homes”.
Actualmente, en pleno século XXI, ao redor de 500.000 mulleres foron vendidas nos países da Unión Europea e obrigadas a exercer a prostitución, nunha situación de semiesclavitud.
Para a UNESCO o problema do tráfico de mulleres e a prostitución segue sendo “un problema de consumo europeo” no que as mulleres do terceiro mundo son as vítimas principais.
A pesar de que a igualdade de traro entre homes e mulleres foi un dos principios fundacionais da Unión Europea en 1.957, máis de medio século despois a propia Unión Europea ten que considerar expresamente inaceptable a violencia contra as mulleres e nenas que sofren agresións
ou explotación e adoptar as medidas adecuadas. Recoñécese que son vítimas da violencia doméstica ou de abusos sexuais, de trátaa e da prostitución forzosa, ou da intimidación e a opresión, o que supón vulnerar os seus dereitos fundamentais á liberdade, dignidade e seguridade.
Desgraciadamente queda aínda moito camiño que percorrer.
