“Por desesperación”. Luís Celeiro

20 Outubro 2025

Dixérono na radio e tamén deron a nova os xornais. Unha mala e triste nova, a dun home morto no
seu cuarto, do seu piso, da súa capital, con xente correndo de arriba para abaixo, para un lado e para
o outro; coas pombas mortas e musarañas mortas acompañando ao cadáver de Antonio. Alí, no
medio da multitude, estaba só e sen falar con ninguén. Se acaso, escoitaba o ruxir dos paxaros que
se achegaban por unha fiestra medio pechada, comían do que había e marchaban. Con aqueles
visitantes era con quen falaba. Tíñalles nome a cada un deles e todos respondían á chamada.
Non se sabe cando, pero un día, sen que a veciñanza o notara, quedou durmido no chan do cuarto e
foi podrecendo e desaparecendo lentamente ata que, un destes días, as autoridades locais atoparon
os seus ósos envoltos na chaqueta súa. Canta xente e canta soidade, canta miseria e canta fartura.
Efectivamente, parece que no mundo rico amontóase a miseria e a pobreza, mentres foxen os
coñecidos, os iguais, os amigos, os parentes e, poida que tamén, os fillos.
Na radio e na prensa aparecía estes días outra nova, ben interesante e alentadora, dando conta de
que “a poboación mundial vive máis ca nunca”, segundo os datos do informe da “Carga Global de
Enfermidades”, publicado pola revista The Lancet. Ao parecer a esperanza de vida a nivel global, en
2023 era vinte anos máis alta que a mediados do século pasado.
Este informe indica que a esperanza de vida sitúase, de media, nos setenta e seis anos para as
mulleres e nos setenta e un, para os homes. O informe sinala as diferencias que se producen
segundo o nivel socioeconómico do lugar onde se nace e onde se vive. Naqueles países do planeta
con máis ingresos, as mulleres e os homes teñen, de media, máis de oitenta anos. Nos países pobres
é outra cousa, en África subsahariana, por exemplo, a esperanza de vida é de trinta e sete e trinta e
cinco anos de media para as mulleres e para os homes, respectivamente.
En determinadas rexións de América do Norte e América Latina Incrementáronse as mortes na
mocidade. Son mortes por desesperación, por sobredose de drogas e/ou alcohol, por suicidio e por
mor de problemas derivados de cuestións económicas, sociais e psicolóxicas. Como di a Tía Manuela,
“este padecemento esixe un amaño”.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.