Era funcionario do sindicato vertical franquista. E desde os vellos tempos (anos 50 do século pasado) xogaba con Moncho “Mocas” (daquela un dos poucos perruqueiros de Ribeira) a quiniela semanal que se selaba exclusivamente no café de Núñez, sito na rúa Rosalía de Castro, no recanto da rúa do forno de Sinda, local aquel que coñecín e que lembro moi espacioso, con barra á dereita e un fermoso piano que ninguén tocaba e que o finado Manuel Martínez Martínez (“O Benigno”) me contara que vira nunha ocasión acobadado a Ramón María del Valle-Inclán.
O devandito funcionario sindical foi durante moitos anos secretario da Irmandade de Labradores e Gandeiros e da Cooperativa de Labradores, ambas as dúas vencelladas asímesmo ás organizacións da delegación local de Sindicatos que, inicialmente, tiña oficinas no primeiro andar do enorme e pétreo edificio coñecido como “O manicomio” e, posteriormente, con edificio de seu na rúa Miguel Rodríguez Bautista, no barrio de Casas Baratas.
Ventura Novo Martínez era ese funcionario sindical, coñecedor coma ninguén de todas as reviravoltas sindicais relacionadas con axudas económicas (os “puntos”) que o Goberno de Franco aprobara para as familias dos labregos que estes percibían mensualmente en función do número de fillos menores de 14 anos que aqueles tiñan.
Ventura foi á guerra civil española -ao igual que moitos galegos da súa quinta- formando parte do Exército Nacional e nun batallón de artillaría no que tamén se integraban “camisas negras” italianos (fascistas milicianos do movemento de Benito Mussolini) que Novo Martínez cualificaba de covardes ata para dispararen ao berro -moi sonoro e case sempre en ton tenor- de “pezzo número 1, fuoco!” cuxo destino “nin Deus sabía cal era”, relataba Ventura. En función do alcance da peza disparada sabían a onde ía parar o proxectil “pero nen sequera apuntaban. Disparaban ao bo tun-tun”, remataba o seu relato Ventura Novo, quen tivo un bar (o 14 de xuño, que moitos crían que era o 14 de abril) nunha calexa perpendicular á rúa Manzanares, preto do mercado de abastos de Bandaurrío.
Era Ventura un home falangueiro, coñecido e querido en toda Ribeira, cun enorme ascendente no eido agropecuario que foi o primeiro en distribuír os sulfatos a utilizar polos labradores para combater os efectos do escaravello.
