Carreira pasou de ser un destino a un lugar de paso. Fai unhas cantas décadas, a parroquia de maior extensión e con máis antigüidade do municipio de Ribeira, era un pobo bulicioso e con gran actividade comercial e social. Un centro de lecer e diversión para persoas chegadas doutros pobos próximos, mesmo dos municipios da Pobra, Boiro e Porto do Son.
A calquera hora do día a xente transitaba dun lugar a outro da parroquia para cumprir cos seus labores agrícolas ou faenas de pesca. Chamaba poderosamente a atención que a porta principal de entrada ás vivendas estaba sempre aberta como convidando o veciño ou forasteiro a compartir confidencias ou simplemente para prestar a axuda necesaria, sen necesidade de chamar.
Os veciños, principalmente as mulleres, desde primeiras horas das tardes estivais sentaban á sombra, xunto a entrada das súas vivendas, para charlar e dar conversación aos que pasaban pola rúa. O tempo parecía deterse neses momentos perpetuando a amizade e a felicidade entre esas xentes solidarias e traballadoras.
Para os carreiráns de nacemento, que soubemos gozar da infancia e a mocidade, levaremos sempre ao noso pobo no corazón. Os bos momentos asolagan os recordos e conscientes de que moitas persoas queridas xa non poden estar connosco sabemos que nos quedan como legado a súa gratitude, a súa humildade, a súa honradez e os seus bos consellos para facer fronte, con ilusión e valentía, aos novos tempos onde predominan o interese por encima da amizade e a soberbia substitúe á humildade e destrúe a humanidade.
