O Congreso dos Deputados aprobou -medio século dempois da ocupación do Sáhara Occidental por Marrocos- a nacionalización de saharauís, feito que se produce en plena polémica co país norteafricano. A medida pode afectar/beneficiar a aproximadamente 80.000 persoas e os seus descendentes en primeiro grao optar á nacionalidade.
Deste xeito a Cámara Baixa encamiña a devolución da nacionalidade española aos saharauís nados cando ese territorio ficaba baixo a administración española e aos seus descendentes directos, que poderán solicitalo nun prazo de cinco anos.
A abstención do PP e Junts amais de Javier Ortega Smith, e o voto en contra de Vox, facilitou o resultado a favor da proposta, con tódolos demais grupos a favor. Agora continuará o seu trámite parlamentario no Senado onde, ao parecer, o PP podería presentar emendas. Após os trocos que, previsiblemente, se produzan, o proxecto será votado novamente na Cámara Baixa.
O texto establece que concorren “circunstancias excepcionais” para conceder a nacionalidade por carta de natureza aos saharauís nados no Sáhara Occidental antes do 29 de setembro de 1977, aínda que non residan legalmente en España.
Para que se cumpra esta disposición, poderán utilizar, entre outros, un DNI español, aínda que estea caducado, o recibo de inscrición no censo para o referendo do Sáhara Occidental autenticado por Nacións Unidas, certificados de nacemento ou documentación expedida pola administración española.
Os descendentes en primeiro grao de quen obteñan a nacionalidade disporán de cinco anos para optar tamén a ela. A norma modifica, amais, o Código Civil para permitir aos saharauís o acceso á nacionalidade após dous anos de residencia legal en España.
O artigo 22 do Código Civil que contempla esta posibilidade, equipara aos saharauís cos nados en países iberoamericanos, Andorra, Filipinas, Guinea Ecuatorial e Portugal, aos que se permite adquirir a nacionalidade con só dous anos de estadía, no canto dos dez do resto de estranxeiros.
As solicitudes por carta de natureza serán de balde e poderán presentarse durante os tres anos posteriores á entrada en vigor da lei, ampliábeis un ano máis. A norma entrará en vigor após catro meses da súa publicación no BOE.
