
PLAY
zootecnia para señoritas,
zootecnia para o martes,
zootecnia porque si
e porque non andar a catro patas
queda feo durante a epístola do trileiro.
E OS MOZOS QUE LÓ!!!
transhumar, transhumar,
arre coño!
e para ir a onde?
que o diñeiro é gratis.
ou?
que o tempo cobra por cabeza.
ou que?
un aparello da sardiña,
trece homes:
oito negros catro mouros,
salabardean.
un branco
mira.
queres choio doce?
ven, imos chicar o mar.
pagamos mil e pico euros, neto.
e só tes que facer os cursos, e unha proba
de saber rir as chanzas do mando.
imos indo mentalmente
in vigilando.
(
absterse ir indo.
)
SCROLL
semellanza do santo co porco,
semellante Calibanio
semellante Prospeiro
semellante rexente
sen a tatú dos domingos,
amoreando os debedores
pola porta de atrás do cortello
en Paloalto, California.
mandou ó home para a fábrica.
mandou á muller para a casa.
e todo, todo, literatura.
todo
por non acudir á cita
do oculista.
MANDA CARALLO, SEÑOR MARX!!!
(
Hospital Barbanza:
21 agosto 11.15 h oftalmoloxía.
)
unha para aprender.
a Lei outorga.
que outorga?
unha cabra.
unha ladaíña.
unha hibris con esporas.
un épico desterro
encarreirado pola bolina administrativa.
Arielio miserable Arielio:
arrastras a diabete
cómeche o cancro.
o cancro dos mandados.
esquece a insulina.
vendiches a alma da illa ó mago.
non haberá insulina para os traidores.
viva a festa da escama!
viva o protector solar!
levala para casa a trece e pico euros o quilo.
viva a sardiña,
viva o turista,
viva san xoán san cristobo e santa uxía!
lahostia qué barato está el pescao, churri!
MANDA CARALLO, SEÑOR MERCADO!!!
(
transhuma Calibanio.
a illa non da merendas polo entroido.
)
SCROLL
e todos a descifrar
as frascas das estrelas.
cencenando margaridas
entra o bestiario:
os animais que finximos ter deixado atrás:
a besta
as criaturas
o señor pregoeiro
e un galo cirúrxicamente distante
que non quere declarar
e morde á caladiña.
QUIQUIRIQUÍ!!!
E OS MOZOS QUE LÓ!!!
benvidos ó Pazo da Canseira.
aquí a Lei do Novo Universo
sérvese con patacas
con quechupe
con mostaza
con azucre
e glutamato monosódico.
sen allada nin cebola.
VIVA A ESTRELA!!!
LONGA VIDA A COCACOLA!!!
SCROLL
señora Europa isto non é un equinosio. (dixo o alveites)
mais todos están ceguiños. (dixo a señora Europa)
todos non
todos non
hainos cegos, hainos afuscados, hainos parvos.
e os sobreviventes (dixo a aseguradora)
non teñen cobertura.
quen ten mans ten peixe. (dixo vox pópuli)
queres casa? cocaína. (dixo a señora Europa)
queres traballo? cocaína.
ai si eu fora moza!
queres próteses? cocaína.
queres escola? cocaína.
THATS ALL FOLKS!!!
aforra para a pensión,
remenda a carreteira,
paga a ambulancia.
cocaína.
emprende e sé feliz. (dixo Prospeiro)
a delgada liña
entre o humano e o animal
ten moscas.
(
a miúdo vense vermes:
vivos: síntoma de frescura.
mortos: chame a urxencias.
)
a fráxil liña tamén é catenaria
da ambición pluscuamperfecta
do burro que quería ser gaiteiro,
e prometía levar a lus da terra
ó mundo de Lamérica,
tan vasto e indiferente
coma o cu do solpor.
viches o eclipse?
vexo vexo.
vexo na porta do oriente.
que ves?
osamentas chuchadas que sofren.
sofren de sandía,
de granada,
de dátil e de oliva.
SÍ HOME SÍ.
mandou dar dúas mans de minio ó Castelo
e plantar un xardín de esqueletos.
rega con petróleo
unha árbore de billetes.
UBÚ UBÚ UBÚ UBÚ
no imperio non se dorme
por orde executiva.
SÍ HOME SÍ.
SCROLL
en Lamérica
ninguén ama a persoa correcta
mentres finximos durmir.
(
non miras os telediarios?
)
veñan sementes das sementes.
abran unha fiestra
na realidade calcárea
dos avós que foron polo Eldorado.
voltan maletas apelidos fardeles.
aeroporto barco intermodal:
chegan mans acendidas.
transhuman.
polo valado do ollo vago.
transhuman.
coa forza do útero da centella.
transhuman.
redimindo da autolesión colexiada,
urxentes da lus do cristal afumado.
VEÑAN VEÑAN VEÑAN!!!
SCROLL
viven no medo.
quen?
viven no medo.
quen, carallo?
OS TODO O MUNDO!!!
OS ECHE O QUE HAI!!!
a enfermidade non leva sombreiro
e di bos días
mirando doutra banda do vidro.
pero corpo é ruído.
esa é a Lei.
que é o silencio.
que é o fin.
ou se cadra non, señorita, ou señora,
que aínda falta pagar a vaca.
a débeda chucha o sangue
a ritmo de interese composto.
paga renda e cala.
MANDA CARALLO, SEÑOR FRIEDMAN!!!
que humanidade?
a dos venres pola noite.
conciencia inestable e inaccesible
para un lexionario que fai de xuíz
e a serpe con cen mil ollos.
déronlles conciencia.
mala idea. (dixo o alergólogo)
só precisaban tranquilidade
e sandar a microbiota.
a Lei
non admite devolucións.
le os síntomas:
muuu
crac
ai
oe oe oeoee
amén.
dou fe,
no día do noso señor
vintetantos de xullo de dous mil e vinte e seis,
asinado: o ruído.
signo e síntoma.
acalar os síntomas
cunha culler,
con herba seca,
co refrán da boa vida:
máis vale besta coñecida
que humanidade por coñecer.
SCROLL
non somos humanos?
pregunta a mula.
e si lle botan fora o tangaraño?
xa non pode ver os seus compañeiros.
non poden agarrarse.
a que?
á saúde.
a que saúde?
á saúde
que se fixeron a si mesmos
con corda, cuspe,
vómito de cervexa
e dous terróns de medo.
a Lei outorga.
transhuman.
AMÉN.
os silencios escóitanse.
un detrás do palco da festa:
ssssss.
outro debaixo da cama:
cloc.
non se detén.
o silencio
non se detén.
señorita señorita
compórtese:
non sente coas pernas abertas.
señorita,
é que non quere chegar a señora
ou que?
vin ás fillas de Casandra na foliada. (dixo vox pópuli)
sabios cantares. (dixo a señorita)
a nai xa dera que falar. (dixo dona Iberia)
a muller que non é falada, non é muller nin é nada. (dixo Maricarme)
voltamos de Troia, imos a Troia.
NINGUÉN É MEU NOME.
semellante rexente.
transhuman.
non son humanos,
di o reporteiro.
non son animais,
di a mula outra vez.
e o médico,
por non quedar mal:
exem exem exem!
ruído todo.
falan unha lingua crúa,
con pelexo,
con moscas,
con domingos e luns
pechado por defunción.
SCROLL
VIVA A ESTRELA!!!
LONGA VIDA A COCACOLA!!!
benvidos outra vez ó Pazo da Canseira,
que nunca pechou.
bos días, señora:
en que lle podemos servir? (dixo o tratante)
dispoñen vostedes de bos maridos? (dixo a muller)
son a especialidade desta casa.
leve un destes e será unha viúva feliz. (dixo o tratante)
a Lei non admite devolucións.
transhuman.
(
especialidade: rehabilitación. resolución: boa. trato: amábel. experiencia: ben.
observacións: uroloxía tamén. gracias por vir ó Hospital Barbanza.
)
deseñar unha cura:
primeiro unha galiña negra,
despois outra galiña pola,
despois pedir perdón
a quen corresponda.
a delgada liña come millo patentado,
con selo, con marca, con dono en Lamérica.
SÍ HOME SÍ.
(
COMENTARIOS:
e o meu, que? (dixo a oftalmóloga)
tamén. (digo)
)
SCROLL
un novo mundo
entra ás apalpadas
pola porta de servizo.
estreito e dirixido.
leva na boca
a fráxil liña.
mastígaa.
cúspea.
entre o humano e o animal
queda unha mancha.
o Pazo da Canseira
manda entón a súa epístola:
O SINAL DO INHUMANO
É ANDAR A CATRO PATAS.
ninguén sabe xa
quen escribiu a Lei.
en nome dunha dúbida
que chega aos deuses pola forza.
NINGUÉN É MEU NOME.
a mula xa non pregunta.
mira cara ó Pazo
e cala.
SCROLL
os mansos,
os honestos,
os compasivos,
os probes de espírito.
transhuman.
os que defenden a paz, os aflixidos pola dor do mundo.
transhuman.
os que teñen fame e sede de equidade,
os perseguidos polo inxusto,
os denigrados e calumniados.
transhuman.
transhuman os mozos e as señoritas.
as criaturas e as señoras,
tamén.
a besta queda.
soa.
mira.
renxe.
e por pura semellanza,
outórganos
o silencio.
SÍ HOME SÍ.
O QUE DIGAS TI.
SCROLL
érghete, Borja Fransisco! (dixo a nai)
sabe o diaño a que hora cheghastes.
lava o fusiño.
fai a cama.
teu pai ten fame.
mamaaa… (dixo o fillo)
que teño trinta anos.
ti oprímesme!
á mesa. (dixo a nai)
e bulindo.
e abre a fiestra,
que aquí cheira a mortiso.
SCROLL
SCROLL
SCROLL
Tonio Nóvoa. Setembro 2026.




