A frase non é miña. Corresponde a un “can” andaluz (o presentador Manu Sánchez) que, nas últimas semanas, tomou ao asalto as listaxes de grandes éxitos televisivos desbacando con El perro andaluz a figuras da categoría suprema da noite como Broncano, Motos ou Wyoming.
Foi utilizada a tal frase para establecer as diferencias futbolísticas da selección española actual coas precedentes, significada a de agora por xogadores que o “facherío” oficialmente non admite: Lamine, Nico, Oyarzábal, Borja, Pedri, Yeremai, serán aplaudidos por aqueles que se opoñen a que traballadores estranxeiros veñan a se establecer en España e aquí teñan e eduquen aos seus fillos e que estes pasen a formar parte das seleccións nacionais de fútbol, baloncesto, atletismo, etc .?.
Si, ben sei que Oyarzábal, Borja, Pedri, Yeremai, etc., son españois; pero son vascos, galegos, cataláns, canarios (separatistas ou nacionalistas na xerga dos que non entenden que se compatibilice o idioma español co doutras nacionalidades que conforman o Estado que así se vai facendo) e Nico e Lamine -nados en España pero descendentes directos de africanos de nacemento- non son -no parecer dos adoradores da prioridade nacional- de raza pura. E, por riba, algún gay.
A culpa, evidentemente, é de Pedro Sánchez e o efecto chamada que non en Vox ningún efecto negativo malia figurar entre eles apelidos alleos aos de España e razas que non son europeas. Ou é que se pode aplaudir a Lamine e Niko Williams e expulsamos -porque o di Vox ou o PP- a un latinoamericano que entrou en España por Madrid, a onde chegou en avión?.
