“De bulos e estrambóticos comentarios vía Internet” – Antón Luaces

29 Xuño 2026

Confeso que non é a primeira vez que me chega, vía Internet, un bulo. Confeso asimesmo, que moitos deses bulos son enviados ao meu correo con ganas de provocar a miña resposta, algo que ningún dos meus remitentes conseguiu porque a maior parte dos bulos recibidos van parar á papeleira nada máis abrilos no meu correo ou contas.

Pero o recibido onte sorprendeume en sumo grao porque me foi remitido por unha persoa que aprecio, que sei é de dereitas (cuestión que só compete a ela mesma e que a min me trae ao pairo xa que logo o que menos me interesa da devandita persoa é a súa militancia ou crenza política) e porque a tiña -e teño aínda- por cidadá máis coñecedora dos novos mentireiros nos que se acubillan sentimentos descoñecidos que, politicamente, afloran hoxe en día como proba inequívoca de que o franquismo non morreu canda Franco, senón que quedou aboiando no mar das nostalxias porque a elas, as afectadas, Franco ou o franquismo nos lles matou un familiar, non encarcerou a un achegado, non afastou da península para que se fixera cargo do posto gañado en oposición a un ser estimado baseándose en que este pasara tempo nun campo de concentración existente en territorio francés dándolle destino nunha das illas canarias após ter participado na Guerra Civil formando parte do Batallón Galicia aos 17 anos… porque esas persoas que proclaman os bulos que, á súa vez, reciben doutros, non son as autoras de semellantes mentiras máis propias de cavernícolas incapaces de distinguir a realidade dunha absurda mentira que vai e ven sen nengún tipo de control e, moito menos, constatación da realidade. 

Canto dano están a facer eses bulos nas persoas máis sensíbeis que os reciben convencidas de que a verdade está no bulo que reenvía a unha amizade, a un parente. E canto mal se causa a aquel que, polo feito de que quen o manda é un amigo, estima certo  canto o bulo certifica.

Non, o franquismo non morreu con Franco: está vivo e xa non usa cartilla de racionamento para ter na casa o que non pode adquirir de estraperlo. 

Por exemplo a xustiza, a verdade, a legalidade, a lealdade-

Outros artigos

“Errar es de humanos” – José Antonio Constenla

Decía Séneca que “errar es humano” y por tanto, si esto fuese así, uno podría concluir que “no errar será de no humanos”. Dos mil años después, esta premisa necesita una actualización y no porque haya dejado de ser cierta, sino porque ya empieza a haber quien, con...

+

“Tres aviones volando a Turquía” – José Castro López

En la cumbre de la OTAN de la semana pasada no sorprendieron las boutades del presidente americano que primero insultó a España -y a otros socios- y en el vuelo de vuelta se deshizo en elogios a nuestro país, no se sabe a cambio de qué. Tampoco fue sorpresa alguna la...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un galego na Casa Branca” – Lois Alcayde Dans

“Un galego na Casa Branca” – Lois Alcayde Dans

Cando as últimas eleccións americanas saíu nun xornal (dispensen vostedes que lles diga cal) unha pequena historia ao redor dun día cotián dun cidadán estadounidense nos bosques de Pennsylvania, na caza do pato. Naquelas fragas, con esa cor verde e esa humidade en...

“Memoria de sombra y bosque” – Xulio Xiz

“Memoria de sombra y bosque” – Xulio Xiz

Que responsabilidade vir presentar un libro inmenso, profundo, sensible, como esta nova obra de Fany Padullés, e que temor pola miña parte de non ter os coñecementos e, sobre todo, a sensibilidade precisa para presentar unha novela coma esta, que é coma un torpedo á...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.