Ribeira celebra este primeiro luns após a Pascua, a tradicional romaría de Santo Alberte na que se mesturan o relixioso e o festivo desde a propia capital municipal (Santa Uxía) ata a antiga capela ergueita baixo a advocación do santo. Sempre foi unha xornada medio festiva que, neste ano, ten fixado para as 16,00 horas o comezo da peregrinaxe desde a igrexa capitalina ata a capela na que, ás seis da tarde, vai oficiarse a misa solemne seguida da procesión.
Estes actos relixiosos son sempre seguidos con moita devoción, ao igual que a posterior poxa de galos, galiñas e ovos, con recadación económica a prol da igrexa. Tampouco este ano vai faltar a música (nos meus tempos mozos sempre a cargo da banda dirixida polo mestre Severo e que na tarde-noite interpretaba pezas bailables na praza Otero Goyanes, diante da igrexa ribeirense).
Gardo con agarimo unha vella fotografía en branco e negro na que, traxeados, aparecemos Dieste (mecánico do taller de Canucho), Nino (o mellor especialista da comarca en motocicletas de gran cilindrada), Pepe Castelao (patrón de pesca) e máis eu, utilizando os catro coma plataforma para o “posado” a rocha situada preto da entrada á capela.
A de Santo Alberte segue a ser unha romaría de grande predicamento en Ribeira na que se bendicen ramos e terra ao mesmo tempo que se pide a intercesión do santo na salvargarda dos mariñeiros. Con este motivo lévase a cabo o acto do cambio de tella protagonizado por mulleres de mariñeiros que, segundo a tradición, subían ao tellado da ermida dende a rocha antedita para virar a tella e, deste xeito, controlar os ventos para favorecer aos mariñeiros. As mulleres solteiras tamén subían ao mesmo tellado co afán de atopar un marido antes da seguinte romaría. Para elo procedían a virar a tella. Esta tradición coñecina de primeira man, modificado o acto no senso de que, no canto de virar a tella, guindábase un cacho de tella que, para se cumprir a tradición de acadar un home ou unha muller (aquí era necesaria a intervención dun home, evidentemente), ese cacho de tella debía quedar no muro da cabeceira da capela.
A ermida foi construída no remate do século XII. Consta dunha única nave con cuberta de madeira rematada ao leste por un ábside rectangular. No século VIII modificouse notablemente. Desde o curuto do monte de Santo Alberte hai unha fermosísima vista da ría de Arousa e o val de Castiñeiras-Aguiño-Carreira. A visita é recomendada. En maior medida se o tempo axuda.
