Pode ser que para moitos cidadáns o troco horario experimentado ás dúas da mencida deste domingo (cando oficialmente xa eran as tres) signifique un sacrificio. Para moitos outros non ten maior importancia porque todo é cuestión de se adaptar a ese cambio que significa unha hora de desconto no noso ritmo circadiano.
É certo que o troco xa fixo que perderamos unha hora de sono neste domingo, máis en dous ou tres días o corpo vai readaptarse a tal circunstancia e, un ano máis, estaremos a debater sobre os beneficios ou prexuízos que na vida de cada quen ocasiona a decisión do troco en boa parte dos países da terra. Porque non todos mudan: case toda Asia, África e grande parte de América Latina manteñen a hora; pero España, Portugal e o Reino Unido -que están practicamente na mesma lonxitude xeográfica e teoricamente deberían compartir fuso horario- adiantan unha hora en verán, que é o que lles corresponde desde vai 52 anos. É dicir: ás dúas da mañá cumpríronse as tres na Península e á unha déronse as dúas badaladas. O que quer dicir que, a partirmos de agora, comezará o amencer e o anoitecer cada vez máis tarde.
Beneficio ou non?. Cada quen que se aplique o conto porque non todos temos a mesma resposta.
Quen si semella tela é a camelia, a emblemática flor de Galicia que, traída orixinariamente de Xapón, florece principalmente nos meses de inverno e comezos da primavera, nomeadamente entre xaneiro e marzo, endebén as variedades máis temperás poden abrirse en outubro ou novembro. A verdade é que as camelias brancas, rosas e roxas (as máis apreciadas en Galicia) salientan a súa beleza entre xaneiro e mediados de marzo, cando o frío máis lles afecta, de xeito evidente nas Rías Baixas. Porque a camelia é un símbolo do inverno atlántico que,, en Galicia, non é unha planta ornamental, senón un símbolo do inverno que é quen de encher de cor xardíns, pazos e paseos urbanos, xusto cando outras árbores dormen.
