A dereita política española fala que un problema importante é o do Dereito á Vivenda e en cambio sempre están en contra de que se adopten medidas urxentes para a suspensión dos desafiuzamentos e lanzamentos de vivendas para persoas vulnerables sen alternativa habitacional. Incluso catalogando e insultando a esas persoas e familias vulnerables como “okupas” . Ao parecer, actualmente, en España hai sobre algo máis de 60.000 familias afectadas, por un desaloxo inminente senón se poñen as medidas legais correspondentes.
Cando as competencias, en materia de vivenda, son das diferentes Comunidades Autónomas e a maioría delas dedícanse a insultar ás familias vulnerables, que non teñen os ingresos suficientes para poder abonar alugueiros, nada alcanzables, con rendas abusivas e especulativas e a tratarlles de “okupas” ou “inquiokupas”, é que en realidade non lles preocupa a problemática da vivenda e unicamente desexan que todo continúe igual, dando liberdade absoluta aos propietarios das vivendas, fondos de investimento, grupos inmobiliarios ou grandes propietarios (con máis de dez vivendas en propiedade) para que establezan os seus prezos de arrendamentos, sen ningún tipo de tope nin control, e que dispoñan das máximas garantías para a especulación e a usura en detrimento de a maioría de arrendatarios.
As diferentes Administracións Públicas teñen a obrigación de garantir, realmente, o Dereito á Vivenda e, en caso de desafiuzamento ou lanzamento da vivenda habitual dunha persoa ou familia vulnerable terá que garantirlles unha alternativa habitacional, pola contra están a incumprir coa legalidade vixente e o que é peor atentando contra os Dereitos Fundamentais, Internacionais e Humanos das persoas vulnerables, pobres ou con escasos recursos.
