“Virar o aparello para que a UE exima de responsabilidades á CE” – Antón Luaces

03 Outubro 2022

A Comisión Europea e o eurocomisario Sinkevicius non poden xogar á mariola cos dereitos recoñecidos dos pescadores comunitarios que, de non mediar algún santo milagreiro, van ter que colgar o sueste no primeiro l lugar que consideren axeitado porque a roupa de augas que ata o de agora utilizan en augas da UE non vai retornar a elas. Xa se encargará de impedilo o regulamento aprobado polo Consello de Ministros de Pesca diante do que o español Luis Planas non soubo ou non puido facer valer eses dereitos que a propia CEE (agora UE) outorgou a España cando esta se converteu, no ano 1986, en Estado membro dese club de opositores  no que a pesca nunca admitiu á frota española en igualdade de dereitos cos demais socios. Nunca as posibilidades ou opcións de pesca da “frota dos 300”  -maioritariamente galegos- foron iguais as dos predecesores dos españois na CEE ou Unión Europea. Multas ou prohibición marcaron os primeiros 30 anos de estadía dos pesqueiros de España nas augas comunitarias que compartían cos barcos franceses, portugueses, británicos e irlandeses nos caladoiros do Gran Sol, os máis importantes para los buques de pavillón español.

Todos sabemos dese ollar “revirado” que, dende a cuberta dos “outros” pesqueiros comunitarios, se dirixían aos “do sur”, especialmente España e, significativamente, Galicia. Porque os barcos galegos, recoñecidos internacionalmente pola súa fasquía e a preparación dos seus tripulantes, nunca foron aceptados como “iguais” en dereitos e deberes. Menos mal que no órdago á grande do último Consello de Ministros de Pesca aprobando o regulamento que prohibe a pesca de fondo en máis de 16.000 quilómetros de mar non afecta exclusivamente a España. Desta vez o dano tamén  corresponde a portugueses  franceses e irlandeses. Pero, ollo: non na mesma medida que aos españois (unha outra vez máis, maioría de galegos). Deste xeito, non será España a única en se queixar (non sei se en presentar recurso diante do TXUE).

Non, a frota española non foi benvida nas negociacións para a súa entrada na hoxendía Unión Europea. E iso que tivemos unha comisaria e un comisario de Pesca (ambos os dous membros do PP) en  Bruxelas que non o fixeron de todo mal. Pero o peso da historia naval española aínda ten pouso na Europa pesqueira.

Non ten os apoios necesarios, a día de hoxe, a frota española nos cenáculos comunitarios e, así, a Armada Invencible segue a ser un referente cando de amolar a España se trata.

Por todo iso, grazas, señor Sinkevicius; grazas Europa. Ata a próxima costeira do bonito.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...