“Polo mar abaixo vai”. Antón Luaces

Somos moitos neste país os que lembramos cativos de 7, 8 ou 9 anos traballando a bordo de embarcacións pesqueiras do día.

Sí, eran outros tempos. Tempos de fame, de pantalóns rompidos polo uso, non pola moda; pantalóns multiusos e multifuncións que pasaban de pais a fillos perdida xa a cor azul o mahón orixinario. Camisolas amplas herdadas polos fillos, arremangadas ata case os hombreiros e con máis dun remendo na súa amplísima estrutura; zapatos cuxa sola tiña un ou máis “cráteres” que se taponaban en terra con papel e cartón e que non se levaban ao mar porque non servían; camisas de colo esfiañado polo moito uso; pés descalzos con dedas cheas de sabañóns. Cativos sen salario que baldeaban a cuberta do barco con máis ou menos xeito pero que, en definitiva, non íoan á escola: baldeaban…

Imos voltar a eses tempos?…

A pregunta ten un por que: sinto medo de que se repitan as circunstancias dos anos 40-50 do século pasado, cando os mariñeiros “vellos” (de 25 ou 30 anos) mercaban cuarteróns de tabaco porque o quiñón non “daba” para comprar un paquete de Caldo de Galiña, ou compraban “ao fiado” un cuartillo de aceite para fritir as fanecas da “chona” no almorzo, que o xantar xa se vería: caldo e pan de millo valorento, cun grolo de viño para que “baixara” mellor…

Repetiranse, logo, aqueles tempos?…

O gasóleo pesca supón hoxendía máis do 60% dos custos de explotación dun barco de pesca, e o prezo segue a súa escalada: só no ano 2021 o seu valor incrementou nun 44,4%.

O prezo do combustible pasou dunha media de 0,306 euros no último trimestre de 2020 a superar os 1,1 euros este ano.

A todo isto compre sumar o incremento dos custes das materias primas, enerxéticos, loxísticos, etc., co que a bonificación de 0,20 euros/litro  á frota pesqueira que se subministra de combustible fora de España a través de empresas nacionais queda engulida sen que dera tempo ao mariñeiro a se facer unha idea do que podería gañar..

O freo está á vista, moi á vista. E non ten trazas de que as cousas melloren para  a xente do mar, que xa fala polo baixo dun amarre xeralizado da frota, que oxalá non se produza.