“Deixan tanta dor, como felicidade trouxeron” – Manuel Domínguez

21 Xullo 2022

Deixan tanto dor, como felicidade trouxeron.

Uns bicos e até o próximo verán, pero estaremos todos.

Traballar duro, aforrar, para o próximo ano, regresar á terra que lles viu nacer, pero non lles deu acubillo.

Outras familias non poden regresar todos os anos, non se pode vivir alí e vivir aquí.

Os ucraínos demostraron que aman a súa terra, pero os galegos non quedan atrás, os galegos aman a terra, poderán traballar duro noutros países para quitar á súa familia diante, para que as súas fillas non sexan carne de canón, pero nos anos finais, no inverno e a vida, a terra chama.

Galicia berra coma unha loba en celo, e o galego regresa á terra, para descansar eternamente á sombra dun ciprés.

Como amante da socioloxía, vin nos aeroportos, os nenos correr en busca dos seus pais, as súas avoas, esperar con bágoas a chegada dos fillos, e esa mesma alegría convértese en bágoas de dor na despedida.

E un ano máis canto pesa, e non queres que o tempo pase, chega agosto e xa non quitas mais follas do calendario, así o tempo será mais curto, mais pracenteiro, pero a dor doe igual.

E o ano que non regresan gardar silencio, non se preguntan razóns enténdense, porque o amor enténdeo todo, o amor non fala, non pregunta, garda silencio e nese silencio esta a resposta.

Serán conscientes da dor que aquí deixan.

Dous aniños, vía o ronsel do avión, levantaba o seu brazo ao aire, o seu dedo índice indicada, vión, epaña!.

De ilusións tamén se vive, pero hai que ser moi Quixote.

sArea=111111111

Outros artigos

“Reto astrolabio”. Alberto Barciela

El mar merece respeto, aun así reclama y admite audacias, quizás motivadas por el horizonte casi infinito. El ser humano, en la búsqueda de sí mismo, de completar inquietudes y afanes, de responder a su curiosidad, acepta con gusto el reto de los nuevos rumbos,...

+

“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

Eles tamén ganaron, aínda que desta vez, como noutras ocasións, houbo perdedoresagochados detrás do parapeto da verborrea ou dese inmenso muro de silencio. Taménhoubo quen, con tristura e desacougo, admitiu a derrota e parece que está en disposiciónde intentalo...

+

Rosmando”. Xulio Xiz

Sorprendeu Democracia Orensana neste 18F entrando no Parlamento de Galicia por unha porta pequena cun resultado grande. Sorprendeume ver por Televisión a Jácome - do que a pesar de dedicarse á televisión local polo que tiña que caerme simpático, pode máis en...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Creer en los políticos”- José Manuel Pena

“Creer en los políticos”- José Manuel Pena

“Con lo que cuesta la compra de un tanque, para la guerra, podrían comer unas 30.000 personas”. “900 euros es lo que cuesta insertar a una persona para el mundo laboral”. “Hace mucho tiempo que ya es difícil creer en la mayoría de los políticos, no es de recibo que se...

“Non é amoral, é inmoral” – Manuel Domínguez

“Non é amoral, é inmoral” – Manuel Domínguez

"Antonio” non é amoral, é inmoral. Unha persoa amoral actúa sen coñecer a moral e por tanto non sabe se obra mal ou ben, mentres que un inmoral é aquel que contravén as normas da moral e sabe que o fai como o puidemos ver. Eu a un político non lle pido que sexa...