“Non vales para nada” – José Manuel Pena

29 Setembro 2021

Onde vas? Cólleme o móbil e contéstame ás mensaxes, óuvesme? Non me leves a contraria cando estou nervioso, vale? Es unha puta! Non vales para nada! Estas son algunhas frases coas que almorzan moitas mulleres maltratadas, por parte dos seus maridos, parellas ou compañeiros de piso. Merece preguntarse: por que aguantan tanto algunhas mulleres? Seica non saben que terían que deixar a relación, nese mesmo momento, sen ter que agravar moito máis a situación? O maltratador, persoa enferma, egocéntrica e nada empática, nunca vai abandonar os malos tratos senón todo o contrario. Se non hai máis remedio, tratará de dar “mágoa” para manter ao seu lado á parella.

Os expertos aseguran que é un problema de educación e que será difícil pór límite definitivo a estes “crimes machistas”. En realidade pode ser certo xa que actualmente, calquera que se pasea pola rúa ou visita os lugares de lecer da mocidade, pode observar cantidade de casos de malos tratos, tanto psíquicos como físicos, entre parellas de mozas. Algunhas mozas, de 14, 15 ou 16 anos, non son conscientes e toman como algo habitual que o seu noivo as controle e as humille ante os seus colegas. Mozas que aumentan a súa autoestima tendo, sempre ao seu lado, a un mozo. Polo seu noivo mesmo se pegan coas amigas ou as compañeiras da cuadrilla. Logo cústalles deixar a relación, cando observan que non é ouro todo o que reloce, e por iso aguantan e consenten situacións de auténtico desprezo, por parte dos seus verdugos.

Por outra banda non quería deixar no tinteiro a reflexión de que os pais tamén temos moita culpa de que as nosas fillas pasen por este tipo de situacións. É necesario ter máis diálogo e complicidade con elas para que non teñan medo a que nos trasladen as súas angustias e problemas do día a día. Isto axudaría, no posible, a erradicar moitas situacións extremas que lles podería levar a perder a vida desta maneira tan inxusta.

Outros artigos

“Celebrando a Rosalía de Castro”. Antía Pereira

“Celebrando a Rosalía e o seu día celebramos o que nos une, o que nos representa e o que nos move. Poucas figuras concitan ó seu redor a unanimidade que convoca Rosalía. E iso en boa medida porque ela soubo tocar as cordas, unha a unha, aínda que fose de distinto...

+

“Reto astrolabio”. Alberto Barciela

El mar merece respeto, aun así reclama y admite audacias, quizás motivadas por el horizonte casi infinito. El ser humano, en la búsqueda de sí mismo, de completar inquietudes y afanes, de responder a su curiosidad, acepta con gusto el reto de los nuevos rumbos,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

Eles tamén ganaron, aínda que desta vez, como noutras ocasións, houbo perdedoresagochados detrás do parapeto da verborrea ou dese inmenso muro de silencio. Taménhoubo quen, con tristura e desacougo, admitiu a derrota e parece que está en disposiciónde intentalo...