“Estratexias kafkianas” – José Manuel Pena

26 Abril 2024

Despois de tantos anos de período democrático e de liberdades en España, queda de manifesto que o espírito da transición durou o xusto e necesario para que se producise unha amnistía xeral de todos os crimes cometidos durante as catro décadas da ditadura militar franquista. Personaxes e individuos, con poder no réxime anterior, tiveron a oportunidade de poder engrosar as listas electorais dalgúns partidos políticos para presentarse a unhas eleccións, despois do “borrón e conta nova”. Na actualidade continúan os pasos dos seus antepasados os seus fillos e netos, estrañando aqueles tempos escuros da nación española.

Hai anos en que, o noso país vive refén dos poderes mediáticos, empresariais e xudiciais amparados por forzas políticas da dereita radical e da extrema dereita. Todo está xustificado para atacar ao adversario político. Trolas, falsidades, mentiras, acoso, denuncias falsas e imputacións sen ningún tipo de percorrido xudicial. Todo está controlado polo odio e o rancor dos que non teñen o poder para seguir crendo que España é súa, dos seus familiares e amigos, o resto son escoura, populistas, parias e marxinados sociais.

Escoitar, ler ou ver, nalgunhas emisor de radio, xornal ou televisión, é habitual atoparse con determinadas noticias falsas e partidistas que están á orde do día. Estes medios, chamados “xornalísticos”, serven á voz dos seus amos, que os sufragan economicamente con diñeiro manchado de sangue, do narcotráfico ou das mafias do crime organizado.

Controlando a certos medios de comunicación e a determinados membros do poder xudicial, queren decidir o futuro do país. Para eles, o fin xustifica os medios. Actuaron, atacando e destruído ao partido político de Podemos e a moitos dos seus líderes así como a membros doutras formacións políticas, estamentos sociais e xudiciais contrarios aos seus intereses. Sen ruborizarse, continúan coas súas estratexias kafkianas, porque se aproveitan do pasotismo político da maioría da sociedade civil.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...