De neno teño collido a man algunha que outra lorcha nas pozas das rochas que había nas praias de Bandaorrío e de Fontán e, nunha ocasión, acompañei a un fillo que foi pescar cun liñón ao espigón do peirao de Ribeira e Manolo “O Carneiro”, camioneiro ben coñecido na cidade, ríase de nós -non pescabamos nin un lorcho- dicindo que ía chamar á lonxa para que pitara para a venda de peixe.
Aquí remata a miña experiencia como pescador recreativo ou deportivo, léase tamén achegado e con máis ou menos brazas de tanza ás costas.
Pero comprendo aos afeccionados á pesca -con cana ou con liñón ou liña- que levan avante unha protesta diaria contra a norma de Portos de Galicia sobre a pesca deportiva que, segundo a conselleira do Mar, Rosa Quintana (unha das conselleiras obrigadas a renunciar á súa condición de deputada do PP no Parlamento galego) dá cobertura “a unha actividade prohibida desde os anos 70” do século pasado.
Insiste Quintana en que a resolución publicada por Portos é froito do acordo acadado coas entidades representativas da pesca de lecer de Galicia e traslada “a vontade de diálogo da Xunta para avanzar na autorización desta práctica nos peiraos alí onde sexa posible”.
Entendo, polo tanto, que a Xunta non ten pechado ese concepto de prohibición ou ben que aínda é posible que se modifique o texto da norma. Pero pode que todo quede en auga de borralla se, co,mo dixo tamén a conselleira do Mar, “o Executivo galego apela á responsabilidade de todas as partes implicadas e á necesidade de traballar da man e ir vendo como se desenvolve esta práctica deportiva na comunidade co obxectivo de comprobar se é posible autorizala en máis zonas”.
O Goberno da Xunta defende a necesidade de adoptar “todas as medidas de prevención posibles” para, segundo din, “evitar riscos “, tanto nas instalacións como para os usuarios, e que a pesca recreativa sexa compatible coa operativa portuaria e coas necesidades dos distintos sectores profesionais”.
Portos de Galicia vai clarificar algúns aspectos da norma para que se entendan cuestións como a vontade de que os menores poidan desenvolver esta práctica sempre que estean acompañados dun adulto.
Sexa como for, a norma de Portos ten cabreados a centos de pescadores que se levan manifestado na práctica totalidade dos portos autonómicos galegos. E seguirán a facelo nos vindeiros días se a Xunta non da satisfacción aos seus requirimentos. Porque que prima aquí?, o dereito ao lecer -que ás veces vai máis aló deste simple feito e se converte nunha cuestión social da que se serven mais persoas-, á práctica deportiva ou á posible colisión cos dereitos dos mariñeiros profesionais que, en ocasión, tamén se queixan porque os non profesionais interfiren na súa actividade en peiraos como os moitos existentes na costa galega e que son responsabilidade da Xunta?.
Seguramente, en falando de todo este problema, pescadores recreativos e Portos de Galicia deberán entenderse. Ou deberan entenderse e por remate ás protestas para, con responsabilidade de todas as partes, desfrutar de todo aquilo feito cos cartos da cidadanía.
