Os restos de aparellos de pesca e os plásticos seguen a encher as praias dos nosos concellos

Restos de lixo recollidos na praia da Muralla/ Fotografías de Alba Domínguez (@albabugg)

Calquera residente ou visitante que baixe ás praias dos nosos concellos en calquera época do ano pode comprobalo facilmente: o problema do lixo mariño vai a máis e ningunha administración con competencias se está a comprometer seriamente en rematar co problema. Os plásticos, os restos de aparellos pesqueiros e outros residuos de orixe humana, algúns deles moi contaminantes e perigosos, seguen a acumularse na nosa costa e se o problema é grave no verán (co subministro múltiple de cabichas dos bañistas), en épocas do ano menos turísticas adquire un cariz dramático, xa que deixan de traballar os servizos de limpeza. Estes días recibimos probas palpábeis disto, da man de Alba e Julián, parella residente en Castiñeiras. Segundo indican, abonda con baixar brevemente a calquera areal para ver de cheo o problema. Os días pasados achegáronse á contorna da praia da Muralla en Aguiño, e isto é o que atoparon.

Principalmente restos de aparellos de pesca, que, máis alá do que contaminan por si mesmos, son moi perigosos porque a fin de contas foron elaborados para capturar seres vivos, e poden chegar a facelo mesmo unha vez que os mariñeiros se desprenderon deles.

Tamén atoparon mancheas de plásticos, coa problemática da súa degradación.

Alba e Julián, que fixeron un encomiábel labor de recollida coas súas propias mans, pregúntanse acerca dos motivos de que non haxa ningunha administración que se comprometa con eficacia a recoller o lixo plástico da costa, que, precisamente por permanecer durante meses e anos nas mesmas paraxes costeiras, non só se degradan senón que tamén corren o risco real de volver ao mar, redobrando a gravidade do problema e evitándose a súa solución.

Asemade, comparten con nós a súa preocupación pola ausencia de iniciativas reais e eficaces que vaian á raíz do problema e sensibilicen ás persoas implicadas sobre a importancia de non botar pola borda materiais que directamente danarán aquilo que precisamente lles dá sustento, e llelo debera dar aos seus descendentes.