“Condóns ao por maior”. Antón Luaces

28 Abril 2021

Os pescadores do caladoiro nacional Cantábrico Noroeste recibiron con satisfacción a nova pola que se lles comunicaba estes días a aprobación pola Secretaría Xeral de Pesca do Ministerio de Agricultura e Pesca dun  incremento do 12,5% nas cotas de bonito e o intercambio de especies (250 toneladas de pescada sur) por 100 toneladas de peixe espada con Portugal, feito que non resultou da aprobación dos arrastreiros. Pero a opinión pública, en xeral, ficou absolutamente abraiada pola triste nova da existencia de pesca ilegal de moitas toneladas de cigala, carioca (pescada pequena) e xarda, que practicaron en días recentes non poucos barcos que faenan no citado caladoiro Cantábrico Noroeste.
No mar sábese destas ilegalidades. E aínda así, cálase. Pero os infractores coñecen sobradamente que os expedentes abertos pola Garda Civil difícilmente van ser cerrados antes de que as autoridades xudiciais tomen cartas no asunto. Todos están pendentes de sancións porque nuns e noutros casos, cigala, carioca e xarda foron capturadas con aparellos aparentemente legais que no seu interior levaban outro aparello de malla moi inferior que, coñecido popularmente como “condón”, pesca todo canto se lle pon a tiro.Carioca e cigala foron capturadas en Galicia pola Garda Civil e o Servizo de Gardacostas a barcos galegos. En Euskadi, un arrastreiro de Ondárroa foi fotografado cos aparellos xa izados a bordo, rebosantes de xarda ao parecer capturada co método do condón en augas de Francia. A fotografía chama a atención de propios e estranos nas redes sociais.
Non son todos os barcos do citado caladoiro Cantábrico Noroeste, pero os que utilizan o “condón” non son, nen moito menos, poucos. Estes recorren á ilegalidade como recurso para gañar máis e sen en conta o dano que  causan ao caladoiro e os stocks aos que se dirixen. A xarda, no caso do arrastreiro basco, “caeu” como chovida do ceo porque son moitas as toneladas de peixe izadas a bordo dese xeito tan absurdo como é o uso do “condón” que fai que se reduzan os exemplares que quedan como reprodutores e que os prezos das vendas do peixe así capturado sexan tan baixos que da noxo sair a pescar.Din algúns mariñeiros que hai barcos que sempre levan o condón e que agochan este antes de entrar a porto. Se nas instalacións portuarias non se levan a cabo inspeccións a bordo, indirectamente estase a contribuir ao mantemento desa manifesta ilegalidade, porque o ollo de malla do aparello exterior, en nada ten que ver con do interior ou “condón”.
Un armador da Costa da Morte dicíao ben claro: “Usar o condón para pescar é un mal que debe ser erradicado de vez, como tamén debe facerse coa parella -barcos que navegan á par, separados un do outro uns 700 metros e que levantan 90 metros de altura, arrasando por completo canto hai no mar e sen diferenciar pesqueiras. O que lles sirve para a venda, tráeno ao porto. E o que non, guíndano ao mar. Isto non é pescar. Os mariñeiros xa non temos conciencia de clase”.

Outros artigos

“Cariño: un pequeno gran punto negro contaminante”

Non se sabe con exactitude o grao de contaminación que pode provocar en Galicia unha empresa que, como Altri (en Palas de Rei, Lugo), vai utilizar o eucalipto como materia prima a partir da que extraer fibras téxtiles; máis é evidente que existe medo ao que a...

+

“Tiempos verbales”. Alberto Barciela

No sé en que justo momento, si es que lo hubo alguna vez, perdimos el rumbo político y el social. No identifico en qué instante se distrajeron las referencias de los valores esenciales para la convivencia, para el entendimiento, para la discusión constructiva y la...

+

“Ciudades más habitables”. José Antonio Constenla

Ciudades más habitablesEn plena resaca de las elecciones europeas, tal vez viene bien paradesengrasar, hablar de cómo haremos que nuestras ciudades sean máshabitables, algo sobre lo que la Unión Europea va a tener mucho que decir,sobre todo en un momento de transición...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

A morte, se pensas nela, se recordas ao amigo no cadaleito camiño cara ao máis alá ou seves ao teu pai deitado caladamente nun féretro de madeira nobre, diante dunha multitudede xente chorando, a morte -dicimos- fai estremecer a alma dos vivos, fai que se apague aluz...