“A importancia da filosofía e a ética”. Manuel dominguez III

No seu tempo o Ministro Wert suprimiu ou reduciu drasticamente a materia de Filosofía nas escolas ou institutos, hoxe a lei Celaá de educación suprime a materia de ética.

Na USC políticas, non temos a materia de Ética e tal é así, que eu considerándoa de vital importancia para quen un día serán ou poden ser asesores de políticos, considerando que o seu coñecemento é vital, solicitei que se inclúa nos plans de estudo, entendendo a dificultade do cambio.

A ética non se traduce a ser ou non ser boa persoa é algo máis. Pódese dicir que a ética se encarga do estudo da moral, a virtude, a felicidade e o deber. En sentido amplo da palabra, Ética Epicurea, estoica, normativa, metaetica, relixiosa, cristiá, hindú, musulmá, aplicada, empírica, cívica, profesional, medica. A ética é a parte da filosofía que reflexiona sobre o feito moral, é dicir, sobre o que está ben ou está mal.

A filosofía, polo seu carácter multidisciplinar, é como a nai de todas as ciencias, é a que achega conceptos para fomentar o diálogo.

A Filosofía é de tal importancia, que o seu coñecemento pode regular, favorecer o noso equilibrio mental.

Marinoff expón a utilidade da filosofía como conxunto de saberes de sanación das patoloxías individuais e sociais que no mundo posindustrial acosan ao xénero humano. Para el a filosofía contén un acervo histórico cun potencial de terapia incalculable.

A Filosofia achéganos outra forma diferente de ver o mundo.

Achego a fotografía do libro, mais Platón menos Prozac, por consideralo de interese.

O asunto final é que suprimindo dos estudos a Ética e a Filosofía, que clase de España teremos no futuro.

Isto demostra que clase de políticos temos hoxe, son tan ignaros, que o seu descoñecemento leva a isto ou son tan piltrafillas que queren un país, intelectualmente escuálido e fácil de manexar, pero para aquela xa non estarán eles no poder.

A coñecida frase, Onde vas triste de ti? En referencia a Alfonso XII e a tráxica, dolorosa vida que lle toco vivir.

Eu pregúntome o mesmo Onde vai esta España nosa? Que incerto ou non incerto futuro avecíñase.

Os políticos pensan nas próximas eleccións, os estadistas pensamos nas próximas xeracións.

Imos permitir en silencio que os nosos fillos, os nosos netos, pasen polo coñecemento desta maneira.

Un día dixo un esdrújulo, “Eu entre na Universidade, ao que un docto respondeulle, ti entraches na Universidade pero a universidade non entro en ti”.