“Rematada a campaña da sardiña e a piques de facelo a do bonito, amplíase a do bocarte en augas galegas”. Antón Luaces

Antón Luaces

A presenza de grandes bancos de bocarte nas proximidades da costa da Mariña lucense, converte ós portos galegos, especialmente o de Celeiro (Lugo) en receptores das importantes capturas que realizan as tarrafas con base nos distintos portos do Cantábrico e mesmo os da Galicia atlántica. En Celeiro, concretamente, xa se levan vendidos máis de 320.000 quilos de anchoa, especie que acadou un prezo promedio de 80 céntimos de euros o quilo. Esta cifra pode e debe verse moi superada nas vindeiras xornadas debido a que está a piques de rematar a campaña de bonito. Cando isto sexa unha realidade, serán moitos os barcdos que, pescando actualmente os citado túnidos, pasarán a integrarse de cheo na frota anchoeira do Cantábrico.

A pesca do bocarte -ou anchoa- reforza notablemente á frota do Cantábrico Noroeste, que está moi espallada na área cantábrica, e que vai incrementarse en número debido a que, ao non existir outras pesquerìas, as unidades pesqueiras se integran na frota do bocarte.

A maior parte da anchoa vendida no porto de Celeiro foi comprada por conserveiras de todo o país, eu elaboran a especie en produtos como filetes en salazón e aceite ou boquerón (en filetes en aceite e vinagre). Esta elaboración aporta máis valor ó que intrínsecamente ten o bocarte, unha especie moi estimada en todo o territorio e que tamen soe venderse para o consumo en freco (o que non engade máis valor que aquel que se rexistra na lonxa e a venda posterior nos mercados).

Esgotada vai xa case catro semanas a captura da sardiña no caladoiro nacional Cantábrico Noroeste, a aparición agora da anchoa nas proximidades da costa das provincias deA Coruña e Lugo, especialmente na zona da Mariña, supón unha inxección económica para un segmento de frota que ten a súa base principal nos portos de Burela e Celeiro. Ao mesmo tempo, beneficia a armadores e tripulantes dos barcos asturianos, cántabros e bascos que utilizan para os desembarques de peixe o xa citado porto de Celeiro. As tripulacións destes barcos aproveitan o descanso de fin de semana para se achegar ós seus respectivos domicilio, para o que proceden a alugar autobuses nos que realizan o traslado de ida e volta. tal e como fan os galegos nas campañas da xarda e o bonito, pero en sentido inverso.

En augas do Cantábrico Noroeste faenan estes días un bo número de barcos das catro comunidades autónomas de todo o Cantábrico que na actualidade empregan o porto de Celeiro como base operativa.