Todos somos necesarios para paliar os efectos da crise social e económica que se nos aveciña. Só hai dúas maneiras posibles, o “sálvese quen poida” ou ben o “saímos entre todos” e tendo como eixo fundamental sempre ás persoas. A Unión Europea, o Banco Central Europeo, os diferentes gobernos nacionais, autonómicos, provinciais e locais son necesarios pero sen a colaboración e a implicación da sociedade civil seguirá a brecha inxusta e insolidaria das dúas españas. Os que viven ben, xunto cos que loitan para conseguilo e os que, por moitos esforzos que dediquen cada día, seguen instalados na pobreza e a miseria permanente. Por outra banda é importante resaltar de que unha sociedade libre e democrática non pode estar a descansar sempre no traballo altruísta e solidario das diferentes entidades sociais e ong para a axuda directa aos seus cidadáns máis indefensos. Teñen que ser os diferentes gobernos os que articulen as medidas reais e efectivas para que ninguén teña que deixar seguirse vivindo cunha mínima dignidade. Nestes momentos tan difíciles para millóns de persoas, non podemos seguir mirando para outro lado. Todo o que pase ao noso ao redor tamén é problema noso, senón non o entendemos así caeremos nos mesmos erros de sempre. Pongámonos ao choio e os que non queiran, polo menos que non molesten e póñanse ao carón.
“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz
“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...



