
Bronco, levado aos extremos, con moderadores que non foron tal cousa no seu empeño en amosar unha neutralidade que sempre se da por suposta, con xogos técnicos nas liñas microfónicas que evidenciaban potencias desiguais favorables en boa parte do non debate ao aspirante “popular”. Un debate didáctico que permitiu á audiencia saber como non se debe debater porque dous ausentes no mesmo -Bildu e Vox- protagonizaron un encontro-desencontro entre dous aspirantes a presidir o goberno español que nada tiñan que ver cos asuntos que se debatían.
Mal, moi mal, con permanentes interrupcións, con diálogos inintelixibles que os moderadores non souberon -ou non quixeron cortar de vez-. En definitiva un debate que permitiu saber que así non se debate.
Desilusionante e, de paso, cabreante, insufrible. Un debate que non permitiu coñecer o programa de goberno do PP e tampouco as explicacións sobre o seu polo candidato socialista interrompido constantemente por un Feijoo moi seguro de sí mesmo (como se xogara en casa e para o seu público) un partido transcendental no que só os votos de VOX poden contribuir a darlle os que o PP precise para gobernar, consciente de que outros alleos difícilmente poderá recoller.
Non, non me gustou nada. E a manobra de Feijoo de asinar unha norma que permitiría formar goberno ao partido con máis vitos, irregular-ilegal nunha monarquía parlamentaria na que só pode gobernar quen maior número de votos acade. Non pode producirse ese infantil empeño dun candidato que, a máis, non fai o mesmo en comunidades e concellos nos que pacta para gobernar co apoio de Vox.
Se o elector quere exercer o seu dereito en base ao que a noite pasada deparou, ben pouco, por non dicir nada poido deducir. Foi un debate perdido, seguido por máis de cinco millóns de telespectadores, que moi pouco poderían, coido, concluir do exposto. Porque Txapote, Miguel Ángel Blanco, Felipe González e Aznar non xogaban este partido.
Unha ocasión perdida e unha longa hora de sono que se foi polo río abauxo nunha noite calorosa tamén no climatolóxico.
Verdadeiramente o meu voto estaba decidido moito antes do debate sen debate, e non vai variar.
Lamentable. E non aprendemos. Este non é o camiño.



