As bañeiras de cinc deron moitas alegrías a un país -España- que tentaba deixar atrás as consecuencias dunha guerra civil que marcou a historia e vida de todas e cada unha das familias sobreviventes da traxedia que dividiu en dous a unha poboación máis ou menos sempre ben levada. Desde aparello para acarrexar polbos aos mercados ata baño para toda a familia, a bañeira de cinc foi utilizada ata que, aló polos anos 50, as funcións que desempeñaba pasaron a ser asumidas por bañeiras semellantes, feitas con plástico, un material que hoxendía está creando máis problemas que solucións da a aqueles que o empregan, mesmo para un uso exclusivo -como poden ser vasos, culleriñas, etc.- a outros multiusos que, ao igual cos primeiros, van parar aos contedores sen outro remedio. E todo este material plástico non fai senon incrementar a xa longa lista de materiais contaminantes que afectan ás nosas vidas.
Porque resulta evidente que o planeta Terra está a se ver abafado polo plástico.
Tan é así que só entre 2003 e 2016 producíuse a mesma cantidade de plástico ca en todos os anos anteriores xuntos. Hoxendía, territorios africanos, asiáticos, centroamericanos, etc., que descoñec
Ian e, pñolo tanto, non o usaban, teñen ao plástico como elemento irrenunciable.
O máis alarmante é, segundo datos de WWF, que máis do 60% de todo o plástico algunha vez producido, xa se converteu en refugallo e que os plásticos dun só uso representan entre o 60 e o 95% da contaminación de mares e océanos.
Son refugallos que destrozan os nosos ecosistemas e acaban coas vidas de baleas, escualos e tartarugas mariñas, entre outros que quedan prisioneiros nas redes , asfixiadas na inxesta de plástico no 90% das especies avaliadas.
Refugallos que, a miúdo, rematan no noso proprio organismo.
Acadado xa un Tratado para protexer o 30% da superficie mariña para 2030, as organizacións ecoloxistas poderán actuar no vieiro de librarnos dun novo tratado para prohibir a produción de plástico innecesario, reducir o consumo e reutilizar e xestionar os refugallos de xeito sustentable.
De non ser así, o futuro ten pouco, moi pouco que dicir para as actuais xeracións: Europa só recicla un terzo do material plástico que produce. En 1950 esta produción era dun millón e medio de toneladas, e na actualidade supera os 359 millóns de toneladas. A UE traballa para reducir os refugallos e aumentar a taxa de reciclaxe. O 25% deses refugallos elimínase en vertedoiros e formula a necesidade de que en 2030 todos os envases de plástico sexan reciclables na UE, así como que se reduza o consumo de plásticos dun so uso uso e o uso de microplásticos.
