“DOÑA Avergonzados e indignados”. José Castro López

13 Marzo 2023

Rescato tres episodios de la historia de España que recuerdan “La casa de Tócame Roque” inmortalizada por Don Ramón de la Cruz que quedó en el imaginario popular como sinónimo de confusión, desorden, alborotos y peleas. El primero fue la espantada de Estanislao Figueras, presidente de la I República, en junio de 1873. Angustiado por la crisis del país y viendo las trifulcas y divisiones en su partido, en una sesión del Consejo dijo a sus ministros: “Señores, ya no aguanto más. Voy a serles franco: ¡estoy hasta los cojones de todos nosotros!” y huyó a Francia.

Pocos años después, Doña Emilia Pardo Bazán escribe en La Tribuna sobre la situación convulsa de España que “no era cosa de provocar enojo en el pueblo en el estado actual, que parecía la casa de Tócame Roque, nadie se entendía”.

El tercer episodio lo vivimos el día 7 en el Congreso en el debate sobre la reforma de la Ley “solo sí es sí“. Antes de la votación las portavoces de Podemos y PSOE convirtieron el hemiciclo en una camorra peor que la “casa de Tócame Roque” con medio gobierno insultando al otro medio con palabras de grueso calibre en un debate obsceno que avergüenza a los ciudadanos.

El bochorno tuvo su continuación al día siguiente en una manifestación de jóvenes feministas que, con el agrado de la secretaria de Estado de Igualdad, ofendió gravemente a Abascal y a su madre. Ministros socialistas (Bolaños, Calviño, Montero) mostraron su discrepancia con la tal Pam, una mujer políticamente tóxica, pero sin llegar a condenar ese odio coral que deshumaniza la política y tritura la imagen del Gobierno y de España.

Es increíble que los ministros de Podemos, con abiertas discrepancias con sus socios, no dimitan, seguramente porque no tienen a donde ir. Como también es increíble que no sean cesados, quizá porque el presidente es su rehén para mantener el poder. Hoy la única coincidencia entre ellos es que “la coalición no se rompe” por intereses mutuos.

Mientras, los españoles están cada día más indignados viendo como sus señorías se divierten zurrándose en el Congreso y ellos echando cuentas para llegar a fin de mes.

Concluyo con un apunte sobre el feminismo. Concuerdo con la ministra de Defensa cuando dice "Ahora va a parecer que hasta que no han llegado algunas personas –se refiere a Belarra y Montero- el feminismo no ha existido" y pide respeto para el PSOE, que lleva 140 años al lado de las mujeres.

Le faltó añadir que el feminismo no es de Podemos ni del PSOE. Esa lucha nos pertenece a todos y las pioneras fueron nuestras abuelas, nuestras madres y millones de mujeres que hicieron más por la conquista de la igualdad que el “feminismo de salón” excluyente del que se apropia esta progresía.

Outros artigos

“Eu tamén quixen bailar coma Javi” – Fernando Sarasketa

Foto de Javi Bermúdez na Sala Real Acababa de chover e Javi empuxoume con firmesa coas dúas mans para poñerme debaixo dunha pingueira. Unha pinga conxelada caeu serteira no meu lombo pasando áxil a rentes da caluga e da camiseta, sen tocalas. “Agora xa sabes o que se...

+

“Derechos”. Roberto Carlos Mirás

Dentro de unos días todos los españoles tendrán la oportunidad de cambiar de Gobierno y que éste sea mucho mejor que el anterior. El Gobierno de Pedro Sánchez ha estado rodeado de múltiples investigaciones tanto a nivel personal como el de un presidente que prometió...

+

“Rairiz de Veiga” – Xosé González Martínez

O próximo día 25, despois da misa dominical, ás 11.30 horas, celebrarase na parroquia de Rairiz de Veiga, do homónimo concello ourensán da Limia, un acto promovido pola Asociación de Funcionarios-as para a Normalización Lingüística encadrado na iniciativa En galego,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Manuel ¿para qué sirve la música?”. Manuel Dominguez III

“Manuel ¿para qué sirve la música?”. Manuel Dominguez III

Manuel ¿para qué sirve la música? ¿Te podrías imaginar un mundo, la vida sin música, podrías vivir en ese mundo? Te imaginas ir al campo, y que faltase ese cantar del Mirlo o del Jilguero, que el silencioso fuese, tal silencio que hasta faltase el ulular del viento....

“Pensando nun futuro mellor”. Luís Celeiro

“Pensando nun futuro mellor”. Luís Celeiro

“O mellor está por chegar” é unha expresión que se lle atribúe a aquel recoñecido poeta inglés,Robert Browning (1812-1889), que tantas veces reflexionou sobre o sentido da vida, o paso dotempo e a vellez das persoas e das cousas. Sobre a esperanza no futuro, que vén...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.