“Tratado de la desesperación”. Jacobo Otero Moraña

05 Febreiro 2022

Muchas veces escuchamos eso de :”Si tu vida fuera la mitad de feliz de lo que tratas de aparentar en FB, no tendrías tiempo para andar por este universo virtual”. Es entonces cuando respondo:Qué buscas?Que te cuente todas mis penas y miserias? Que te haga partícipe de mis miedos y pesadillas? Que mi muro sea un escaparate de amargura? Perdona, pero no.

Como casi cualquier persona, tengo experiencias de todo tipo. Momentos gratos y otros que no lo son tanto. Días de sol y nublados. Pero jamás permito que toda esa carga negativa se imponga. Tampoco pretendo volverme una edición reeditada y puesta al día de Kierkegard. Mis risas son sinceras. Nunca ocultan el llanto por los hijos muertos(que diría el filósofo), aunque sí concuerdo con él en un detalle extraído de su TRATADO DE LA DESESPERACIÓN. Aunque caigas,todos aquellos días que te mantuviste virtuoso, no ponen el marcador a cero. Cuentan. Y no precisamente para lastrar nuestro ánimo.Así que esto no es cuestión de apariencias,sino de valorar y aprovechar al máxino cada instante de felicidad. Lo demás,no debería interesar a nadie.

Si eres mi amigo, te alegrarás conmigo. Y si lo que te mueve es la envidia,entonces no es que yo sea cínico. Es que a ti te corroe una ponzoña que harías bien en expulsar. El problema no está en lo que yo escriba o cuente, sino en quien lo utiliza de manera perniciosa. Y conste que esta reflexión no va por nadie en concreto. No tiene nombre y apellidos. Pero si alguien se siente señalado, que piense. Que gire por un instante su ojo interno y escudriñe lo que descubre ahí. Por mi parte,seguiré alegrándome cuando les vaya bien. O riendo con sus ocurrencias cuando busquen nuestra sonrisa complice. Todo lo demás,no me interesa.Así de sencillo.

No sé si soy tan feliz como algunos creen o me acusan de ser. Lo que tengo muy claro,es que quiero vivir cada día con toda la intensidad que me permitan las circunstancias. No hace falta para ello tener un Ferrari,una gran mansión,millones en la cuenta o una piscina donde una docena de top models esperan ansiosas para complacerte.Las cosas importantes,esas que realmente llenan,suelen ser mucho más prosaicas.

Outros artigos

“Compartir el éxito de la empresa”. José Castro López

Conté en comentarios anteriores la historia del italiano, Enzo Rossi, director de unafábrica de pasta, que en el año 2007 se asignó un sueldo de 1.000 euros al mes paraexperimentar en carne propia si era posible vivir con esa cantidad y comprobar así lascondiciones...

+

“La soledad, mala compañera”. Javier García Sánchez

Afecta a una de cada cinco personas en España, y se trata de una sensación deaislamiento y desconexión emocionalNos demos cuenta o no lo cierto es que cada vez vivimos en una sociedad másindividualista donde recala con fuerza la soledad no deseada. Se trata de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Santos con lentes”. Xosé A. López Silva

“Santos con lentes”. Xosé A. López Silva

Hai anos que levo un caderno de santos: datas, anécdotas e atributos rechamantes, apuntados sen moita orde nin concerto. Abre por San Xerome, o mesmo que de cando en cando volve aos xornais porque na fachada de Santa María de Pontevedra, entre os doutores da Igrexa,...

“Emerxencia habitacional” – José Manuel Pena

“Emerxencia habitacional” – José Manuel Pena

O Goberno Vasco vén de mercar ao fondo de investimento Blackstone unhas 510 vivendas con destino a alugueiros sociais para familias vulnerables. Estas noticias son as que realmente contribúen ao cumprimento do Dereito á Vivenda, recollido no artigo 47 da Constitución...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.