“Tenía razón”. Manuel Dominguez III

05 Maio 2021

Con gran dolor de corazón reconozco que tenía razón lo dije cientos de veces en los hoteles donde nos reuníamos, de seguir así Podemos se disolverá como un azucarillo en el café, lo escribí Titan se come a sus hijos, esa era la realidad.Ya pasaron 5 años.Pablo Iglesias acude a salvar el barco que se hunde, se fue hundiendo poco a poco fracaso tras fracaso, desde que Pablo vendió Podemos como un saldo a las mareas.

Podemos tenia 7 diputados en la asamblea hoy tiene 10, ha subido, para el común de los mortales dirá, ha subido 3, no, ha subido mas pues estaba al borde del abismo, no ha sido un fracaso, se nota que Iglesias tenia arrastre, ciertamente cada vez menos lo demuestra las votaciones internas dentro del partido. Este hecho solo lo conocen los que están o estaban dentro de partido.No querer ver esto es de ciegos o fanáticos recalcitrantes.

Cuáles son las razones, pues aquí os las dejo.

Durante la campaña salió a la luz publica que Pablo conociendo el fracaso que se avecinaba, conociendo que se equivoco al 100% en manejar Podemos, ya durante la campaña estaba negociando con el Sr Roures, un proyecto televisivo, cosa que a él le encanta, ya que lo había practicado en Fort Apache y la Tuerca, regresar a los medios de comunicación.

Conocido esto para que votar a Podemos si él esta tramitando su marcha, no hay razón.

Así pues, deja la política activa, pero no ira al paro, ya se esta preparando un proyecto televiso, que tal vez en vista a lo anterior, puede ser un éxito, si no muere de ello.

La comunista militante de izquierda unida ahora de Podemos, es a quien le toca celebrar los funerales, ciudadanos está en la uci camino al cementerio, otro Titan que se comió a su hijo.Hay un espacio a la izquierda del psoe, pero ya no será esa hermosa idea de un Podemos regenerador, un Podemos que en Madrid me mencionó a Machado, García Lorca y a Rosalía de Castro, un espacio en que no cabía ni un silencio más.

Rojo Cancionero, Todo cambia de Mercedes Sosa, en la voz inigualable de la jovencísima Lua, podre negar que unas lagrimas no besaron el suelo, decir lo contrario seria mentir.

Ha muerto la primavera, verán mis ojos otra oportunidad, no lo sé, pero cabalgare en la soledad de un Quijote, luchando contra molinos de viento, diciendo la verdad con educación sin herir, seguir aprendiendo, estudiando, escribiendo mis análisis, sin mas horizonte que publicar la verdad, y ser un compañero de camino, con aquellos que quieran un mundo mejor.

Outros artigos

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

+

“Loita nas rúas e nos despachos” – José Manuel Pena

Bandeiras anticonstitucionais e falanxistas, cánticos franquistas, insultos e odio cara a todos aqueles que non pensan como eles, é a imaxe desagradable e vergoñosa que demostraron un grupo de mozos, algúns menores de idade, na capital de España. Algúns nos...

+

“Cuando la huelga cambia de destinatario”. José Castro López

Vaya por delante que la huelga es una conquista consagrada que tienen los trabajadorespara reivindicar y defender sus derechos. De hecho, en lo que llevamos de democraciatodas las huelgas generales se convocaron por razones laborales contra las políticas delGobierno...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.