“E sigo crendo nos Reis Magos de Oriente”. Manuel Dominguez III

02 Xaneiro 2021

No outono da miña vida, creo nos Magos de Oriente e talvez máis que nunca, non me imaxino a vida sen amor, sen esperanza, sen ilusións, sen xogos, sen alegrías.
Mentir: é cando un finxe algo contrario ao que sente
Sentir: experimentar unha impresión, pracer ou dor espiritual.
E eu son dono do meu sentir
Podemos sentir maior pracer cando vemos aos nosos hijitos ou netos con esa infancia virginal abrir a sorpresa dos xoguetes, ou a cara de gratitude da nosa amada, ante a sorpresa coñecida.
Como definiriamos o rostro dos nosos pais, cando os Magos tamén cumpren os seus desexos.
Seica non cremos na maxia, coñecendo a oculta realidade
O amor: eu podo dicir que a folla namorase convértese en flor e esta en froito, e poderedes responderme iso é unha resposta biolóxica.
Podemos concibir a vida sen música, sen poesía, talvez si, pero iso non sería vida.

Anos 70 cabalgata de reis. Consistoiro de Ribeira. Foto Dominguez


A principio da década dos 70, moi ao principio Ribeira ese ano non tivo cabalgata de Reyes, vi a nais sorprendidas, niñitos desilusionados, caras tristes, falei co alcalde coñecido Doutor internista do pulmón, e propúxenlle que o vindeiro ano os meus amigos e eu poderiamos encargarnos de organizar a cabalgata.
E así foi, como mostran as fotos, a empresa Adelino deixounos un todo terreo e un camión, as mamas as sabanas de cama, compramos fachos, tentabamos dar o maior realismo, ningún accidente, na noite relucía o lume dos fachos, e a luz nos ollos da infancia, caramelos, Ribeira resplandecía de alegría.
Lembro tentar, que os Magos fosen en cabalos, fixemos xestións, pero non era o oportuno.

Anos 70 cabalgata de reis Ribeira. Foto Dominguez

Ao final desde aquela fermosa Casa do concello, os Magos de Oriente dixeron as clásicas palabras aos nenos, ás nenas e aos non nenos, aos adultos que alí estaban presentes.
Penso que os nenos que crecen felices de adultos non fan guerras.
Penso que o neno ten dereito a ser feliz, que non se lles pode roubar a infancia.

Foto Domínguez


Poderá haber maior crime que roubar os teus soños?
No outono da vida, si, pero uno só é vello cando deixa de soñar.
Dou grazas póstumas ao no seu día Alcalde, Félix G Arriaga, por confiar en nós mozos veinteañeros, e a todas e todos os participantes, que hoxe son avoas e avós.
Feliz 2021, que se cumpran os vosos soños

Outros artigos

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

+

“Loita nas rúas e nos despachos” – José Manuel Pena

Bandeiras anticonstitucionais e falanxistas, cánticos franquistas, insultos e odio cara a todos aqueles que non pensan como eles, é a imaxe desagradable e vergoñosa que demostraron un grupo de mozos, algúns menores de idade, na capital de España. Algúns nos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando la huelga cambia de destinatario”. José Castro López

“Cuando la huelga cambia de destinatario”. José Castro López

Vaya por delante que la huelga es una conquista consagrada que tienen los trabajadorespara reivindicar y defender sus derechos. De hecho, en lo que llevamos de democraciatodas las huelgas generales se convocaron por razones laborales contra las políticas delGobierno...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.