O Museo Catedral de Santiago está a desenvolver un ambicioso proxecto para actualizar o estudo e potenciar o valor da súa colección de tapices, considerada unha das máis sobranceiras do panorama estatal. A iniciativa, que conta co apoio da Deputación da Coruña, céntrase de xeito especial naquelas pezas que permanecen almacenadas sen expor ao público debido a limitacións de espazo.
Os traballos técnicos inclúen unha revisión minuciosa do estado de conservación de cada obra, un rexistro fotográfico exhaustivo e a renovación da súa catalogación para facilitar futuras investigacións. Como froito deste labor, prevese a publicación dun completo libro catálogo, a edición de soportes divulgativos físicos e dixitais, o lanzamento dun espazo monográfico na web do museo e a posta en marcha dun calendario de visitas didácticas.
O conxunto catedralicio reúne máis dun cento de pezas de excepcional factura artística, elaboradas a partir de cartóns de mestres universais como Francisco de Goya ou Pedro Pablo Rubens, ademais de senlleiras mostras flamengas procedentes dos talleres de Bruxelas dos séculos XVI e XVII. Actualmente, ao redor da metade deste fondo pode contemplarse nas salas do edificio claustral.
Un legado do cóengo Acuña y Malvar
A orixe desta rica pinacoteca téxtil remóntase á figura de Pedro Acuña y Malvar, cóengo e ilustrado con destacados cargos nas cortes de Carlos III e Carlos IV. Durante a súa estadía en Madrid, Acuña adquiriu numerosas pezas de temática profana —dende pasaxes mitolóxicas ata escenas populares— nas almonedas de bens reais. Tralo seu falecemento, o testamento legou á sé compostelá tanto a súa biblioteca coma a colección de tapices e alfombras, cuxo ingreso formal quedou rexistrado no arquivo catedralicio en 1815.
As pezas empregáronse historicamente para embelecer o claustro e as naves do templo durante as grandes solemnidades litúrxicas ata que, en 1928, o Cabido destinou unha planta enteira a crear o Museo de Tapices, hoxe plenamente integrado no percorrido temático do Museo Catedral.
