O papa León XIV vivirá hoxe en Barcelona unha nova experiencia que, na súa condición de cabeza visible da igrexa católica, nunca antes sentira. Madrid foi estes dous últimos días a proba de fogo dun papa nado en Estados Unidos de América que soubo dicir non á guerra declarada polo presidente do seu país e o primeiro ministro de Israel contra países -maiormente de Oriente Medio- que non viven en paz dende 1948. Poido comprobar e dicilo en alta voz tanto na catedral da Almudena coma no estadio Bernabeu en Madrid, diante de máis de cen mil persoas que, en ambos lugares seguiron con atención todas e cada unha das verbas que León XIV pronunciou no seu intento de convencer á multitude da necesidade que existe de reforzar a dignidade humana e rebaixar a polarización, aspectos estes que, aínda sen citalos expresamente, resulta doado atopalos na España de 2026 para alguén que, como é o caso do Santo Pai, ben pode falar sen ambaxes da emigración e os seus efectos e as consecuencias políticas da polarización porque tamén se rexistran no seu país de nacemento.
Chamou tamén León XIV ao diálogo e á paz, defendeu a inmigración e o dereito á vida en tódalas súas etapas (é igrexia) e eu, particularmente, imaxinei as facianas dos responsables de partidos políticos coma VOX e PP que non aceptan de bo grao a connivencia cos que coidan que o nacional vai sempre por diante.
Ao mesmo tempo cavilei sobre o que pensaría Isabel Díaz Ayuso do dito en Madrid polo Papa e asumo que me levaría unha grandísima sorpresa se alguén pode demostrarme que o dito polo Papa fai que a presidenta da comunidade madrileña modifique o tantas veces dito por ela para xustificar o seu rexeitamento a canto signifique aceptar aos migrantes.
