“Galicia: bestas para conservar os montes e a tradición” – Antón Luaces

10 Novembro 2026

As actuais xeracións de galegos están -estamos- a ver as que moi probablemente sexan as últimas – derradeiras?- xeracións de cabalos salvaxes ou semisalvaxes que viven nas serras da nosa comunidade autónoma. Nomeadamente, as coñecidas popularmente como “as bestas”, que nacen e se reproducen nos montes contribuíndo deste xeito á supervivencia doutras especies coma os lobos, os corvos, etc., amais de axudar -grazas ao pastoreo- á conservación dos propios montes, dos que as bestas son en boa medida protectores indiscutíbeis debido á súa capacidade de consumir toxo e outras herbáceas que, sendo esenciais para a súa alimentación tamén son un evidente perigo pola facilidade coa que prenden lume.

En Galicia existe o maior número de cabalos en liberdade de toda Duropa. Son os cabalos de monte ou garrano,, descoñecidos para a inmensa maioría dos galegos e, nos últimos tempos, obxecto de estudos profundos porque a tendencia é á súa desaparición. Para eles non hai ningún plan de conservación. Nen sequera de protección ante o ataque de lobos malia seren cabalos que teñen propietarios, como se evidencia nos curros que permiten o saneamento, desparasitación e rapa (corte de crinas) que atraen anualmente a milleiros de persoas que se maravillan con estas bestas e como os aloitadores son quen de as guiar a ese curro ao que antigamente se conducían aos mellores exemplares con destino aos matadoiros e o aproveitamento das crinas.

O arqueólogo do Instituto de Estudos Miñoráns, Xosé Lois Vilar, afirma que as bestas “levan en Galicia desde a última glaciación, vai uns doce mil anos”. Que pervivan ten un valor identitario, particularmente na serra do Barbanza, probablemente -xunto coa serra do Barbanza- onde existe un maior número de cabezas en liberdade de todo o continente europeo.

Os cabalos, din os seus propietarios, son unha tradición milenaria en Galicia. Pero os parques eólicos,  determinados usos do monte e a numerosa presencia neles do lobo, son elementos que inciden negativamente no mantemento e conservación deste magnífico e poderoso cuadrúpedo.

Outros artigos

“Unha páxina aberta en Lisboa”. Xosé A. López Silva 

Calquera persoa encargada dunha exposición bibliográfica ou literaria sabe que unha das tarefas máis complexas consiste en decidir as páxinas polas que se deixa aberto cada volume. Detrás da vitrina, o libro só ofrece dúas planas. Con elas, o visitante recibe a imaxe...

+

“O importante é chegar”. Loís Celeiro

Chegou á estación de Renfe coa metade da lingua fóra da boca, tan fóra que a punta daquela lingua calada mollaba e ensuciaba o nó da garabata, que lucía as cores do arco da vella. Antes de suar aquela fermosa prenda de vestir arroupaba a elegancia dun home feito e...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Vivos y muertos”. Mario Clavell

“Vivos y muertos”. Mario Clavell

Los forenses han identificado las últimas víctimas de Urda, Toledo. La señora muerte guadaña pilló impensadamente el pasado 28 de octubre a sesenta y nueve de los nuestros. Me ha electrizado admirar la variedad de  personalidades.   En noviembre se...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.