“Cuando yo no esté” – Manuel Domínguez

25 Outubro 2026

Esto es una creación literaria, nada personal de nadie.

Cuando yo ya no este.

Tu hijo, mi nieto se subirá a lo alto del naranjo, le dirás, te pareces al abuelo, él cuándo niño se subía a los árboles y me enseño a subir a mí, después te enseñare una foto.

Desearas que en ese momento estuviera con vosotros, hubo oportunidades, pero, estabas casado, la esposa, el trabajo, los niños en fin no tenías tiempo para visitar la casa del padre, hoy tuya.

Sin saber ni cómo ni porque hoy piensas en mí, sin razón aparente, quisieras descansar, buscar un hombro amigo, donde poner tus debilidades, ante padre, no tenías que ser fuerte y valiente, él te amaba con tus debilidades.

Ante este hecho ¿que opinaría mi padre, que diría él.?

Su último cumpleaños, no fueron 90 velas, sus pulmones ya no tenían mucho fuelle, así que una sola velita, un corazón.

La esposa te levanta la voz, los niños crecieron y tú ya no eres aquel Hércules, fuerte y valiente que todo lo sabía.

Los años también pasan por ti. Y cuanto mas a prisa caen las hojas del calendario, mas presente esta mi ausencia.Te duele pensar, hace años has perdido a tu mejor amigo, a tu cómplice.

Hablaras mil batallitas, mis éxitos, o triunfos, presumirás de padre, pero jamás podrás contar aquellas lagrima silenciosas ocultas en la noche, no podrás contar aquel día en que tu dolor fue mi dolor.

No conoces el dolor de sufrir por no mendigar un poco de amor, porque si se mendiga no es amor.

Aquel día abrazaste como nunca a tu padre, le distes un beso, que él agradeció, en silencio.

La mejilla izquierda, lavar la cara o guardar ese beso hasta la próxima.

El tiempo tiene alas veloces, el tiempo es vida.

Una llanada no es suficiente, en el cielo no hay teléfono.

Ve a tu padre o madre, bésales y dile ¡Te quiero!

A veces una palabra , una visita cuanta felicdad genera. Sembrar un minuto, son cien de ver el cielo

Outros artigos

“Compartir el éxito de la empresa”. José Castro López

Conté en comentarios anteriores la historia del italiano, Enzo Rossi, director de unafábrica de pasta, que en el año 2007 se asignó un sueldo de 1.000 euros al mes paraexperimentar en carne propia si era posible vivir con esa cantidad y comprobar así lascondiciones...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La soledad, mala compañera”. Javier García Sánchez

“La soledad, mala compañera”. Javier García Sánchez

Afecta a una de cada cinco personas en España, y se trata de una sensación deaislamiento y desconexión emocionalNos demos cuenta o no lo cierto es que cada vez vivimos en una sociedad másindividualista donde recala con fuerza la soledad no deseada. Se trata de...

“Santos con lentes”. Xosé A. López Silva

“Santos con lentes”. Xosé A. López Silva

Hai anos que levo un caderno de santos: datas, anécdotas e atributos rechamantes, apuntados sen moita orde nin concerto. Abre por San Xerome, o mesmo que de cando en cando volve aos xornais porque na fachada de Santa María de Pontevedra, entre os doutores da Igrexa,...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.