Dende Pío XII (que gobernou a igrexa católica entre os anos 1939 e 1958) ata o actual Papa León XIV, coñecín do labor papal dun total doutros cinco bispos de Roma, xefes do estado Vaticano: Xoan XXIII (1958-1963), Pablo VI (1963-1978), Xoan Pablo I (que so estivo 33 días ocupando a cadeira de Pedro, en Roma, durante o ano 1978), Xoan Pablo II (1978-2005), Benedicto XVI (2005-2013), Francisco (2013-2026) e, na actualidade, León XIV quen, xa no seu primeiro día en Madrid, reclamou á sociedade percurar a verdade. Un reclamo asisado e en tempo porque a capital de España está a ser tamén nos últimos tempos capital das mentiras, das “fake”. Especialmente no eido político, cuxa repercusión afecta especialmente a este ámbito na maioría dos partidos representados nas Cortes.
Gardo especial memoria (non son católico prácticante) de Xoan XXIII, Xoan Pablo II e Francisco I. E, sen ter unha opinión aínda non ben formada do por que, comezo a sentir un recoñecemento vivo por León XIV, de quen se di (son tan só 40 horas de permanencia en España) que cando foi prior xeral de San Agostiño, Robert Francis Prevost (que así se chama o estadounidense descendente ao parecer de galega) era un “motor diésel”: primeiro observa, pregunta, fáise unha composición do estado das cousas e dempois actúa; primeiro pensa e posteriormente clarexa”.
Así o din aqueles que o coñeceron nos tempos do seu priorado, previos á publicación o pasado mes de outubro da exhortación apostólica DILEXI TE (Améite) sobre o amor aos pobres, reafirmando o enfoque principal do Papa Francisco: os pobres deben estar no centro da igrexa católica.
O mesmo papa norteamericano condenaba decidídamente o pasado mes de marzo a acción militar conxunta de EUA e Israel en Irán; e coa cooperación Furia Épica, asimesmo criticada polo Papa, Donald Trump comezou a, polo menos, botar fóra de territorio iraniano aos seus militares, algo no que directa ou indirectamente tamén ten que ver un Papa que atende, sorrí e, dou por feito, actúa.
Oxalá a opinión do reitor da igrexa católica sexa máis asumida que a da ONU.
