A frase corresponde a Antoni Gaudí, arquitecto catalá responsable do deseño da basílica barcelonesa da Sagrada Familia, cuxa torre de Xesús Cristo bendiciu a pasada noite o papa León XIV, en presencia dos Reis de España e a maior parte do Goberno e o da comunidade autónoma de Cataluña, alcalde de Barcelona e membros dos órganos representativos da igrexa española. A bendición da torre ven ser, na práctica, o cumio da obra -aínda que quedan anos para o remate definitivo do templo- de Gaudí, cuxa faciana no ceo barcelonés formou parte dun impresionante espectáculo de luces e drons que TVE transmitiu para todo o mundo nunha evidente mostra da capacidade técnica e persoal da televisión pública española que, a min particularmente, me fixo lembrar a transmisión que a mesma televisión fixera da inauguración e clausura dos xogos olímpicos de Barcelona.
Ben se poden gabar os barceloneses do tino empregado para conxugar a solemnidade relixiosa do acto deste carácter que se desenvolveu no interior da basílica, coa grandiosidade músico-vocal e, no exterior, o devandito espectáculo de luces e drons que nunca tal se vira no cro de España. Sinxelamente espectacular e sen entrar nunca no chabacano. Cabe no posible que non exista moita coincidencia entre o que digo e o que pensa o lector; mais teño o convencemento de que o visto a pasada tarde-noite en TVE só foi posible porque os deseñadores de tal evento relixioso-festivo estaban en Cataluña. Máis concretamente, en Barcelona. E a capacidade de TVE para levar a cabo un evento destas características está máis que demostrada (o que non quere dicir nada en demérito das outras televisións nacionais, abofé).
Completando o panorama, cómpre citar ao causante deste comentario: o papa León XIV, centro da atención de millóns de españois ou residentes en España que, ben na rúa seguindo a traxectoria papal ou ben na radio e na televisión que transmitiron -ao igual que o van facer hoxe desde Canarias- a estadía de León XIV en Madrid e Barcelona, atoparon/atopamos unha autoridade moral que, sen se ocupar directamente de asuntos como a pederastia no seo da igrexa, sí soubo dar resposta (como fixo onte en relación cos instigadores das guerras) a outros asuntos que tamén ocupan e preocupan no noso país. Por exemplo o trato aos emigrantes de formacións políticas que, como é o caso dos acordos PP-VOX para o goberno de comunidades coma Extremadura, Aragón e Castela-León (mesmo pode ser posible en Andalucía) se goberne tendo no punto de mira á emigración a España desde formulacións prioritarias en contra deste amplo colectivo que tanto incide en sectores concretos de traballo e que inciden favorablemente na economía do país.
